De Tien Geboden

DE TIEN GEBODEN - 2e GEBOD

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Volgens het boek Exodus, ontving Mozes op de top van de berg Horeb in de woestijn Sinaï van de HERE ofwel JHWH op twee stenen tafels

HET TWEEDE GEBOD

2e gebod: Gij zult u geen gesneden beeld, noch

enige gelijkenis maken, van hetgeen boven in

den hemel is, noch van hetgeen onder op de aarde

is, noch van hetgeen in de wateren onder de

aarde is. Gij zult u voor die niet buigen, noch hen

dienen; want Ik, de HEERE uw God, ben een

ijverig God, Die de misdaad der vaderen bezoek

aan de kinderen, aan het derde, en aan het vierde

lid dergenen, die Mij haten; En doe

barmhartigheid

aan duizenden dergenen, die Mij liefhebben, en

Mijn geboden onderhouden.

Kernwoorden: rechtvaardigheid, respect, gezag

Uitwerking

- Toets telkens weer uw politieke spreken aan het

Woord van God.

- Is uw God wel de God van de Bijbel.

- Ga niet op in materialisme en geef geen ruimte

aan aanstootgevende en

Godonterende cultuuruitingen.

AANDACHTSPUNTEN

God is de Heere van de schepping. Gebruik zorgvuldig de schepping, met

voorkoming van uitputting en overproductie.

God regeert de wereld(politiek).

Heb God lief en niet het geld.

Winst is een levensmiddel geen levensdoel.

Het eigen ego is een afgod.

Breng offers aan God, niet aan de zakelijke carrière.

REDENEN OM MET BOVENSTAANDE REKENING TE HOUDEN

Als je de bijbel erop naslaat, zie je hoe hij vol zit met beelden en verhalen. Wat de Schrift ons te zeggen heeft, zijn geen abstracte waarheden. De Schrift vertelt een geschiedenis en zij doet dat op aanschouwelijke wijze. Zelfs over de onzichtbare God wordt op een heel plastische manier gesproken: Hij voelt, Hij spreekt, Hij handelt als een mens! En wanneer de Schrift ons wil zeggen hoe God is en wat Hij aan mensen doet, gebruikt hij woorden van verte en nabijheid, beelden van mens en natuur: de koning die over zijn volk regeert, de herder die zijn schapen weidt, de man die zijn vrouw blijft liefhebben, de geliefde die gezocht wordt in de stad, de vader die leven geeft, de moeder die haar kind niet kan vergeten, de rots en de vaste burcht, het schild dat beschermt... Wat een rijkdom aan béélden! God treedt dus op met een veelheid van gezichten. Nu eens wordt God de eeuwig vreedzame genoemd, dan weer de strijdlustige voorvechter en de heftige minnaar. Soms is Hij de schoot die je moederlijk omvat. En even later is Hij de Vader die je loslaat.

Als Israël weigert om beelden te maken van Jahweh, dan heeft dit iets te maken met de vrees voor vreemde godsdiensten. Deze hebben immers geprobeerd het goddelijke zichtbaar en tastbaar, maar vooral hanteerbaar en bruikbaar te maken. Israël wilde elke dubbelzinnigheid vermijden. Het wilde niet dat zijn God op dezelfde wijze zou vereerd worden als die andere goden. Dan zou de indruk kunnen ontstaan dat de God van Israël was zoals al die vreemde goden. Dat Hij gewoon een god onder die vele andere was.

In het Oosten werden godenbeelden gezien als dragers van goddelijke tegenwoordigheid. Door middel van dergelijke beelden probeerden mensen vat te krijgen op goddelijke krachten. Het bezit van beelden gaf je een zekere macht over de godheid zelf. De godheid wordt dan gevangen gehouden in het beeld. Je kunt hem naar eigen behoeftes en noden naar je hand zetten. De bijbel wijst dergelijke magie van de hand. Aan mascottes en medailles moeten geen buitengewone krachten worden toegeschreven. De God van Israël onttrekt zich aan de greep van de mens. Je kunt Hem niet vastleggen. God laat zich niet opsluiten in beelden, door mensenhanden gemaakt. Je kunt op geen enkele wijze over Hem beschikken.

Als reddende God is Jahweh ook aan geen enkele plaats of tijd gebonden. Juist daarom mag van Hem geen beeld gemaakt worden. Als men zich Jahweh als een onbeweeglijke grootheid voorstelt, wordt zijn ware wezen ontkend. In het verhaal van het volk van Israël heeft God zich juist laten kennen als een beweeglijke God, die met zijn volk doorheen de geschiedenis meetrekt. Er wordt een God getoond die vanuit zijn onveranderende trouw aan mensen telkens ànders en elders is. Deze God kun je niet in een vaststaand beeld vangen. Een statisch godsbeeld - 'zo is het en niet anders' - laat weinig ruimte voor die eigenheid van God.
De voorstelling die wij ons van God maken, kan een aantrekkelijk beeld zijn: Onze-Lieve-Heer, God zorgt voor ons, wat God doet, is welgedaan, enz. Het kan ook een afschrikwekkend beeld zijn: God kijkt voortdurend op je vingers, God laat niet met zich spotten, God oordeelt streng. Het kan een vroom beeld zijn: God als een troost bij verdriet. Het kan een verzachtende zalf zijn op wonden (onrecht en lijden) die mensen te verduren krijgen. Een God die moet instaan voor het vervullen van je wensen en het welslagen van je ondernemingen. Een God die verplicht wordt je gebeden te verhoren, je vragen te beantwoorden en je problemen op te lossen. Een God die je rust en veiligheid biedt. Of het is een droombeeld dat wij volstoppen met onvervulde wensen. Of een spookbeeld, het resultaat van een onverwerkt verleden, van allerhande frustraties en angstgevoelens.
Het is bedroevend te zien hoe verstandige mensen, op hun terrein goed onderlegd, soms een reeds lang achterhaald en zelfs infantiel godsbeeld blijven hanteren, om vervolgens zulke god af te wijzen.

Het blijkt dat we ten aanzien van onze eigen belangen wel overal rekening mee houden.

UIT DANKBAARHEID GAAN VOOR HET BESTE RESULTAAT

In Zijn onderwijs in de Bergrede zei Jezus: "Wie dan één van de kleinste dezer geboden ontbindt en de mensen zo leert, zal zeer klein heten in het Koninkrijk der hemelen; doch wie ze doet en leert [ook de kleinste geboden], die zal groot heten in het Koninkrijk der hemelen" (Matth. 5:19). In deze gehele rede verklaarde, verduidelijkte en verheerlijkte Jezus de Tien Geboden. Hij toonde aan dat deze geestelijke wet een levende wet is – zoals de wet van de zwaartekracht of van de traagheid. Wanneer u deze wet schendt, wordt u geschonden!
Wij hebben gezien dat wanneer mensen of volken het eerste gebod overtreden ("Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben"), zij daarmee onvermijdelijk de straf van lijden en ellende over zichzelf en hun nageslacht brengen. Zij snijden zich af van de oorsprong van hun bestaan, van het doel van het leven, van de wetten die hun geluk, vrede en vreugde zouden hebben geschonken. Veel mensen die van de ware God zijn afgesneden, zijn leeg, gefrustreerd en diep ongelukkig. En of het nu wordt veroorzaakt door de verschrikkingen van oorlog, individuele geweldpleging, of eenvoudig door het ontbinden van vergankelijk menselijk vlees, het uiteindelijke lot van alle van God afgesneden mensen is een oneervolle dood – zonder hoop op of belofte van een eeuwig leven erna.
Romeinen 6:23 Want het loon, dat de zonde geeft, is de dood, maar de genade, die God schenkt, is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Here.
Openbaring 21:8 Maar de lafhartigen, de ongelovigen, de verfoeilijken, de moordenaars, de hoereerders, de tovenaars, de afgodendienaars, en alle leugenaars; hun deel is in de poel, die brandt van vuur en zwavel: dit is de tweede dood.

Het tweede gebod

De mens is dus onvolledig doordat hij zich heeft afgesneden van de zuivere aanbidding van de ware God. Toch moet hij alleen die God aanbidden: "Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben."
Het tweede gebod leert ons hoe wij de ware God moeten aanbidden, welke valkuilen wij bij onze aanbidding dienen te vermijden, en welke duurzame zegen of straf ons nageslacht staat te wachten als gevolg van de wijze waarop wij de Almachtige God aanbidden.
Exodus 20:4 Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is. 5 Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de Here, uw God, ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten, 6 en die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden.
Het natuurlijke denken van de mens schreeuwt als het ware om iets wat hem helpt bij zijn aanbidding van God. Hij wil iets tastbaars wat hem aan de onzichtbare God 'herinnert' – een 'hulpmiddel' bij het aanbidden. Dit is echter precies wat in dit gebod wordt verboden!
Jezus zei:
Johannes 4:23 maar de ure komt en is nu, dat de waarachtige aanbidders de Vader aanbidden zullen in geest en in waarheid; want de Vader zoekt zulke aanbidders.
Merk op dat het uitsluitend de "waarachtige" aanbidders zijn die in staat zijn de Vader in geest en in waarheid te aanbidden. Vele anderen nemen de een of andere vorm van aanbidding aan, maar omdat zij hun aanbidding door een vals begrip van God beperken, is het vrijwel tevergeefs.
Vers 24 God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid.
Zodra iemand de een of andere uitbeelding van God maakt, miskent Hij dat wat in God essentieel is. God is het wezen van alle macht, van alle wijsheid, van alle liefde. God is onbegrensd. Wanneer de mens een mentaal of fysiek beeld van God opricht, beperkt hij automatisch in zijn eigen gedachten en aanbidding de God die niet beperkt kan worden!

De grondslag van afgoderij

Menigmaal waarschuwde God, na de Tien Geboden te hebben herhaald, Israël tegen elke vorm van afgoderij.
Leviticus 26:1 Gij zult u geen afgoden maken; een gesneden beeld noch een gewijde steen zult gij u oprichten; ook een steen met beeldhouwwerk zult gij in uw land niet zetten, om u daarvoor neder te buigen, want Ik ben de Here, uw God.
Onophoudelijk keerde God zich tegen iedere afgod en ieder afgodsbeeld dat bij aanbidding werd gebruikt.
Laten wij echter, om alle misverstand te voorkomen, even bij dit punt stilstaan en erop wijzen dat God niet beeldende kunst veroordeelt, maar het oprichten van een beeld of enige andere voorstelling om u daarvoor neer te buigen. In het oorspronkelijke gebod in Exodus 20:4-6 veroordeelt God niet elk gesneden beeld en iedere afbeelding, maar, zoals het gebod zegt: "Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen." Het is dus het gebruik van kunst als 'hulpmiddel' bij het aanbidden dat God veroordeelt!
De ware basis van alle afgoderij is dat de eigenzinnige, opstandige mens weigert zich over te geven om de ware God te aanbidden op de wijze die Hij gebiedt! Doordat de mens de ware God niet werkelijk kent, noch Zijn Geest bezit, meent hij een 'hulpmiddel' of 'voorstelling' nodig te hebben om hem bij te staan in de aanbidding van het door hemzelf uitgedachte begrip van God. Let erop dat dit tweede gebod niet spreekt over de aanbidding van een afgod – dat wordt verboden in het eerste gebod. Dit tweede gebod verbiedt het gebruik van stoffelijke 'hulpmiddelen' bij het aanbidden van de onzichtbare God.

Iemand die bekeerd is kent God

Niemand die God werkelijk kent als zijn Vader – niemand die in dagelijks contact met Hem leeft – heeft een beeld of voorstelling nodig om hem bij het bidden te helpen. Indien iemand meent een dergelijk hulpmiddel nodig te hebben, komt dat eenvoudig omdat hij God niet heeft leren kennen – en omdat hij ongetwijfeld niet is vervuld van, noch wordt geleid door de heilige Geest van God. Teneinde God in de geest te aanbidden, moet u de heilige Geest hebben.
Romeinen 8:9 Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe.
God schenkt Zijn heilige Geest echter alleen na bekering en doop, en alleen aan hen "die Hem gehoorzaam zijn" (Hand. 2:38; 5:32). In onze tijd geven slechts zeer weinig mensen zich werkelijk over om God te gehoorzamen, met Hem te wandelen, Hem te laten heersen over al hun gedachten, woorden en daden. Derhalve kennen zij God niet. Hij lijkt ver weg – onwerkelijk – vaag. Zij hebben een fysieke 'herinnering' of oriëntatiepunt nodig, die hen moet helpen zich te realiseren dat Hij bestaat en er is om hun gebeden te verhoren!

Afbeeldingen van Jezus

Duizenden belijdende christenen gebruiken bij hun aanbidding voorstellingen of afbeeldingen van een zogenaamde Jezus Christus; zij hangen die zelfs duidelijk zichtbaar in hun woning op. Wat zegt de Bijbel aangaande dergelijke afbeeldingen?
In de allereerste plaats verbiedt het tweede gebod nadrukkelijk het gebruik van ieder voorwerp dat God moet voorstellen of gemakkelijk voorwerp van aanbidding kan worden. Jezus Christus is God.
Hebreen 1:8 maar van de Zoon [zegt de Vader]: Uw troon, o God, is in alle eeuwigheid en de scepter der rechtmatigheid is de scepter van zijn koningschap.
Aangezien Christus God is, geldt dit verbod direct elke afbeelding of gelijkenis van Zijn persoon!
Voor hen die over dit punt willen 'redeneren' of argumenteren zij bovendien vermeld, dat die zogenaamde portretten van Christus niet de geringste gelijkenis vertonen met het werkelijke uiterlijk van Jezus Christus! Als mens was Jezus een Jood.
Hebreen 7:14 het is immers duidelijk, dat onze Here uit Juda…
De gelaatstrekken in de meeste vermeende portretten van Hem zijn duidelijk niet-Joods!
Als het Woord van God inspireerde Christus de apostel Paulus om te schrijven:
1 Corinthe 11:14 Leert de natuur zelf u niet, dat, indien een man lang haar draagt, dit een schande voor hem is.
Toch laten deze afbeeldingen onveranderlijk een man zien met lang haar, weke, vrouwelijke gelaatstrekken, en een sentimentele, schijnheilige blik in de ogen.
Dit is niet de Christus van de Bijbel!
Jezus was zonder enige twijfel een zeer manlijke verschijning. Als jongeman was Hij timmerman en werkte Hij veel in de open lucht. En ook in de periode van Zijn predikambt bracht Hij het grootste deel van Zijn tijd buitenshuis door. Mannen die afgebeeld staan op oude munten uit die Romeinse periode hebben kort geknipt haar.
De meeste kruisbeelden, portretten en voorstellingen van Jezus zijn dus volledig in strijd met elke beschrijving van Hem die in het heilige Woord van God wordt gegeven! Ze geven een in alle opzichten onjuist beeld van de ware Jezus Christus.
Jezus' gezicht moet er verweerd en gebruind hebben uitgezien. Hij had geen vrouwelijk voorkomen en Zijn haar was kort als dat van een man. Hij had geen fijne, aristocratische trekken, maar, zoals Hij Jesaja inspireerde Zijn menselijke verschijning te beschrijven:
Jesaja 53:2 … hij had gestalte noch luister, dat wij hem zouden hebben aangezien, noch gedaante, dat wij hem zouden hebben begeerd.
Als mens was Jezus een normale, gezonde, misschien wat robuust uitziende jonge Jood van begin dertig, die met ernst en overtuiging de boodschap predikte van Gods weldra komende Koninkrijk of heerschappij over deze aarde.
Als wij echter aan Jezus' uiterlijk denken, moeten wij, althans in algemene zin, bedenken hoe Hij er vandaag uitziet. Hij heeft dit voor ons beschreven in Openbaring 1.
Openbaring 1:14 en zijn hoofd en zijn haren waren wit als witte wol, als sneeuw, en zijn ogen als een vuurvlam; 15 en zijn voeten waren gelijk koperbrons, als in een oven gloeiend gemaakt, en zijn stem was als een geluid van vele wateren. 16 En Hij had zeven sterren in zijn rechterhand en uit zijn mond kwam een tweesnijdend scherp zwaard; en zijn aanzien was gelijk de zon schijnt in haar kracht. 17 En toen ik Hem zag, viel ik als dood voor zijn voeten; en Hij legde zijn rechterhand op mij en zeide: Wees niet bevreesd, Ik ben de eerste en de laatste.
Het gelaat van Jezus straalt nu schittering en macht uit. Als menselijk wezen zou u Hem niet recht durven aankijken!
Velen zullen beweren dat zij deze portretten of afbeeldingen niet aanbidden. Dat is misschien zo. Maar een dergelijk vals beeld of begrip van Christus komt hun ongetwijfeld heel dikwijls in de geest als zij aan Christus denken, of als zij bidden. Deze valse portretten en beelden komen in feite tussen hen en Christus te staan. Ze scheiden de aanbidder en Christus!
Indien u zulke afbeeldingen of portretten van Christus gebruikt, overtreedt u het tweede gebod! En u beperkt in ernstige mate uw begrip van de levende Christus – die nu in heerlijkheid zit aan de rechterhand van God in de hemel, terwijl Zijn gelaat straalt als de zon!

Aanbidding van systemen en instellingen

Een der meest voorkomende vormen van moderne afgoderij is dat men van zijn eigen kerk of samenleving een afgod maakt. Voor veel mensen wordt de samenleving van deze wereld – met haar voorschriften, gewoonten en tradities – letterlijk een god. Veel mensen zijn vreselijk bang iets te doen wat als anders of 'raar' zou kunnen worden beschouwd. Zij vinden dat men zich aan deze wereld en haar gewoonten moet conformeren.
Maar God gebiedt:
Romeinen 12:2 En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene.
Gehoorzaamheid aan dit gebod moet wel erg moeilijk schijnen voor mensen die menen dat wat andere mensen denken, zeggen en doen, juist moet zijn.
De Bijbel laat zien dat in Jezus' tijd vele mensen in hun aanbidding te kort schoten:
Johannes 12:43 want zij waren gesteld op de eer der mensen, meer dan op de eer van God.
Mensen willen 'er bij horen', ze willen net zo spreken en doen als hun collega's, familieleden, hun kerk of de maatschappij, in plaats van gehoor te geven aan de rechtstreekse geboden van God. Zij zijn schuldig aan afgoderij. Een bepaalde groep mensen of een organisatie wordt voor u een afgod in de plaats van de ware God!
Ook het ritueel in een kerkdienst is een gevaar, want hoe verfijnd het ritueel van sommige instellingen ook moge zijn, het is en blijft een fysieke gewaarwording voor de mens en is geen geldig substituut voor de zuivere aanbidding van God "in geest". De Bijbel waarschuwt ondubbelzinnig dat de mensen van onze tijd "een schijn van godsvrucht" hebben, maar "de kracht daarvan verloochend" hebben (2 Tim. 3:5).
De ware God is de onzichtbare, Eeuwige Schepper en Heerser van het universum. Hoe dient u Hem te aanbidden? Hij antwoordt:
Jesaja 66:2 Dit alles heeft immers mijn hand gemaakt en zo is dit alles ontstaan, luidt het woord des Heren; op zulken sla Ik acht: op de ellendige [behoeftige, arme, nederige], de verslagene van geest en wie voor mijn woord beeft.
U moet God rechtstreeks aanbidden – en met een nederig en bereidwillig hart. U moet Gods Woord bestuderen, bereid zijn u erdoor te laten corrigeren, en beven voor het gezag dat het over uw leven heeft! Met een hart dat bewezen heeft zich in berouw en gehoorzaamheid te onderwerpen, dient dagelijks op uw knieën tot God in de hemel te bidden, en ook in stil gebed tijdens uw dagelijks werk. U moet Hem leren kennen en liefhebben als uw Vader.
Evenals Henoch, Noach en Abraham moet u leren 'wandelen met God' en voortdurend en in toenemende mate, met steeds grotere toewijding, in gemeenschap met Hem zijn, elke dag van uw leven. Dan zult u er, geleid door Zijn Geest nooit aan denken een beeld of portret te gebruiken als hulpmiddel bij gebed en aanbidding van de grote soevereine Heerser van dit universum, uw persoonlijke Vader in de hemel.

Een ernstige waarschuwing en belofte

Wij hebben gezien dat God het maken van elke gelijkenis of beeld van Hem verbiedt:
Exodus 20:5 Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de Here, uw God, ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten, 6 en die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden.
Omdat God onze Vader is, is Hij in liefde ijverig voor ons eeuwig welzijn. Hij waakt angstvallig over ons, in de zin dat Hij niet wil dat door Zijn kinderen valse goden worden aanbeden. Dit is uiteraard voor ons eigen welzijn!
Indien wij in een afgodische en ijdele vorm van aanbidding volharden, dan, zegt God, zal Hij onze ongerechtigheid aan onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen wreken. Deze verklaring en dit beginsel heeft vele implicaties.
Eén betekenis is in dit verband evenwel zeer duidelijk. Indien mensen bij aanbidding een gelijkenis, een afbeelding of iets anders in de plaats van God stellen en onder de invloed van deze valse aanbidding raken, dan schaden zij niet alleen zichzelf, maar tevens hun kinderen en kleinkinderen! Het punt is dat hun onjuiste opvatting van aanbidding op hun kinderen zal worden overgedragen en daardoor hun leven en geluk zal verminken en verwoesten! Het is een ernstig en verschrikkelijk vergrijp op deze wijze een valse voorstelling van God aan uw kinderen over te dragen. Het is een van de schrikwekkendste dingen die iemand kan doen! Maar gekoppeld aan deze waarschuwing geeft God een genadige belofte aan hen die bereid zijn Hem te aanbidden zoals Hij gebiedt. Voor deze mensen is Hij een liefhebbende en barmhartige God, "die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden".
Wij zien hier een opmerkelijke tegenstelling. God wreekt de ongerechtigheid der vaderen slechts tot aan het derde en vierde geslacht alvorens tussenbeide te komen met genadige bestraffing en het doen ontwaken tot waarheid. Maar Hij toont barmhartigheid tot aan het duizendste geslacht.
God roept mensen in Zijn eigen directe geestelijke aanwezigheid, opdat zij hun Schepper rechtstreeks aanbidden. De mensen kunnen de grote God van het universum werkelijk leren kennen als hun persoonlijke Vader. Dagelijks kunnen zij met Hem wandelen, met Hem spreken. Wanneer iemand ophoudt met deze rechtstreekse, persoonlijke aanbidding van de Eeuwige God, dan brengt hij de vernietiging van zijn eigen karakter teweeg – hij overtreedt immers het gebod van God.
Dit is de betekenis en de kracht van het tweede gebod.

Het blijkt dat we ten aanzien van onze eigen belangen wel overal rekening mee houden.

UIT DANKBAARHEID GAAN VOOR INNOVATIE VAN JE HANDELEN

De profeet David was een man naar Gods hart (Hand. 13:22).
David schreef:
Psalmen 119:97 Hoe lief heb ik uw wet! Zij is mijn overdenking de ganse dag.
David bestudeerde en overpeinsde Gods wet dagelijks! Hij leerde de wet op elke situatie in het leven toe te passen.
Dit schonk hem wijsheid.
Vers 98 Uw gebod maakt mij wijzer dan mijn vijanden, want het is altoos bij mij.
Gods wet wees David de weg die hij diende te gaan – schonk hem een levenswijze.
Vers 105 Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.

In deze 119e Psalm verklaarde David voortdurend hoe lief hij Gods wet had en hoe hij deze wet als richtsnoer voor zijn leven gebruikte. Doet u dat ook?
De meeste mensen is geleerd dat Gods wet is afgeschaft. Of anders heeft u zich eenvoudig niet gerealiseerd dat het de enige levenswijze is die de mens geluk en vreugde zal brengen. U wist niet dat Gods wet de natuur en het karakter van God openbaart. En God gebiedt ons:
1 Petrus 1:16 … Weest heilig, want Ik ben heilig.
Bedenk dat christenen, de 'kleine kudde' van Jezus, worden aangeduid als degenen, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus hebben.
Openbaring 12:17 En de draak werd toornig op de vrouw en ging heen om oorlog te voeren tegen de overigen van haar nageslacht, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus hebben.
God geeft ons de volgende beschrijving van het karakter van Zijn heiligen:
Openbaring 14:12 Hier blijkt de volharding der heiligen, die de geboden Gods en het geloof in Jezus bewaren.
Indien u wilt worden gerekend tot Gods kinderen, dan dient u dit levende geloof – dit gehoorzame geloof – in de Almachtige God te hebben door Jezus Christus Zijn leven in u te laten leven! Dan dient u Gods geestelijke wet, zoals die wordt geopenbaard in de Tien Geboden, te begrijpen en te onderhouden, al is het ook met vallen en opstaan.

Het blijkt dat we ten aanzien van onze eigen belangen wel overal rekening mee houden.

TOT BESLUIT VAN DIT GEBOD

Vergeet niet de wet van Christus
"de wet van Christus" (1 Kor. 9:21)

Voor christenen is niet de wet van Mozes de leefregel. Hoe God wil dat wij zullen leven vinden we in het Nieuwe Testament, in het onderwijs van Jezus en in het onderwijs van de apostelen. Deze gedeelten van de bijbel zijn immers rechtstreeks tot ons, christenen, gericht. Het onderwijs van de apostelen vinden we in de brieven van het Nieuwe Testament. Daar, en in het onderwijs van Jezus, staat hoe wij moeten leven.

Wij moeten leren om de geboden van Jezus te onderhouden (Mattheus 28:19). Ook op andere plaatsen spreekt de Here Jezus over zijn geboden (Johannes 14:15,21; 15:10)
Jezus heeft ons een nieuw gebod gegeven (Johannes 13:34). Voor ons geldt de eis der liefde, daar moeten we naar wandelen (Romeinen 14:15). We zijn schuldig om lief te hebben (Rom. 13:8).

Wij moeten doen wat de apostelen ons in het Nieuwe Testament hebben voorgeschreven. We moeten ons houden aan het onderwijs der apostelen.

- "Wie God kent hoort naar ons (de apostelen); wie uit God niet is hoort naar ons niet"
(1 Johannes 4:6)

Jezus verwacht gehoorzaamheid van ons. "Wat noemt gij mij Here Here en doet niet hetgeen Ik zeg" (Lucas 6:46). Als we Jezus Heer noemen dan verwacht de Here Jezus ook dat we Hem als Heer gehoorzamen.
We moeten daders van het woord zijn (Jak. 1:22). We moeten doen wat in de bijbel staat. Geloof en gehoorzaamheid horen bij elkaar.

In het onderwijs van de apostelen worden 9 van de 10 geboden van de wet van Mozes herhaald en bekrachtigd. Alleen het sabbatsgebod ontbreekt. Dat komt omdat het sabbatsgebod speciaal het teken was van het verbond van Mozes. Wij staan als christenen niet onder dit verbond en daarom vinden we in het Nieuw Testament geen enkele opdracht om de sabbat te houden. Integendeel er wordt juist gewaarschuwd tegen het verplicht houden van de sabbat (Kol. 2:16,17; zie ook Romeinen 14:5).

De leefregel voor de Christen wordt gevormd door de geboden van Jezus, door het onderwijs van de apostelen, en de leiding van de Heilige Geest.

Gij zult de naam van de Heer, uw God, niet zonder eerbied gebruiken.

“Ik eerbiedig”, is een positieve vertaling van dit gebod. Dit woord
lijkt bedoeld om de naam JHWH (de Godsnaam die hier vertaald
is met ‘Heer’) zuiver te houden en voor ieder mogelijk misbruik te
vrijwaren. God mag niet voor welk karretje dan ook gespannen
worden; elk ongepast gebruik van de naam van God is uit den boze
vanwege ‘de eerbied die men aan het mysterie van God zelf
verschuldigd is en aan heel de sacrale werkelijkheid, die deze naam
oproept.’

Zie dit gebod altijd in samenhang met de andere geboden

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10