De Tien Geboden

DE TIEN GEBODEN - 5e GEBOD

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Volgens het boek Exodus, ontving Mozes op de top van de berg Horeb in de woestijn Sinaï van de HERE ofwel JHWH op twee stenen tafels

HET VIJFDE GEBOD

5e gebod: Eert uw vader en uw moeder, opdat uw dagen

verlengd worden in het land, dat u de HEERE uw God

geeft.

Kernwoorden: trouw, respect, gezag, loyaliteit,

dienstbaarheid, solidariteit

Uitwerking

- De overheid zorgt voor deugdelijke wetgeving en

draagt zorg voor handhaving van wet- en

regelgeving.

- Burgers gehoorzamen aan wet- en regelgeving voor

zover niet in strijd met Gods geboden.

- Maak geen grof misbruik van dit gebod door als vader

uw kinderen te misbruiken.

- Eer je ouders, ook als je mening anders is.

- Vader en moeder representeren samen het gezag, dat

zij van God ontvangen hebben.

- Het gezin is de hoeksteen van de samenleving.

- Stel u dienstbaar op in onderlinge verhoudingen en

respecteer gezagsverhoudingen.

Sleutelwoorden: Liefhebben en Eerbied

AANDACHTSPUNTEN

God is de Heere van de schepping. Gebruik zorgvuldig de schepping, met

voorkoming van uitputting en overproductie.

God regeert de wereld(politiek).

Heb God lief en niet het geld.

Winst is een levensmiddel geen levensdoel.

Het eigen ego is een afgod.

Breng offers aan God, niet aan de zakelijke carrière.

REDENEN OM MET BOVENSTAANDE REKENING TE HOUDEN

5: Eer uw vader en uw moeder

In de bijbel
In tegenstelling tot de indruk die we krijgen uit latere interpretaties, richt dit gebod zich niet tot de kinderen, als een leefregeltje dat hen zou aanmanen het gezag van de ouders in alles gehoorzaam te zijn, maar tot volwassen personen, die zelf ook al kinderen hebben. We moeten het gebod lezen tegen de achtergrond van de, aanvankelijk nomadische, stammenmaatschappij die Israël was en de afhankelijkheid die oudere personen tegenover hun kinderen hadden. In een stammenverband was de familie het enige wat telde en waar men een beroep op kon doen in geval van problemen, ziekte, of stammentwisten. Bovendien zouden oudere mensen vooral het heel moeilijk hebben zonder de steun van hun jongere en sterkere familieleden. Daarnaast is het verwaarlozen van de eigen ouders ook in het nadeel van de betrokkene zelf: een zoon die nalaat zijn bejaarde ouders te verzorgen, geeft zijn kinderen het slechte voorbeeld. De kans is groot dat hij op zijn beurt als bejaarde zal lijden.
Het werkwoord dat gebruikt wordt in dit gebod beklemtoont deze visie. 'Eren' of ‘kabed’ betekent immers: ‘gewicht geven’, degene die je wilt eren niet lichtvaardig behandelen. In letterlijke zin schrijft het gebod voor zijn ouders niet te laten verkommeren. Het ‘eren’ heeft dus weinig te maken met ‘liefhebben’ of sterker nog ‘vereren’. Eerder is hier sprake van het behandelen van ouders zoals zij daar in hun rol van vader en moeder recht op hebben.

De plaats van het vijfde gebod is ook van betekenis: vlak na de geboden over de verhouding tot God en over de sabbat en vlak vóór de geboden die de verhouding tot de medemens regelen. God is het hemelse oerbeeld van de vader en de moeder. Ouders zijn het mooiste beeld van Gods scheppende liefde en van liefde tussen mensen. De eerste roeping van het paar, geschapen naar Gods beeld en gelijkenis, is op aarde vader en moeder te zijn. Vader en moeder eren staat gelijk met het vieren van de schenking van het leven door God dat ieder levend schepsel verder door moet geven. Vruchtbaar zijn blijkt uiterst kwetsbaar zodra de mens het wonder van het leven door zijn lichtzinnigheid dreigt te veronachtzamen.

Het gebod komt op twee plaatsen in de bijbel voor. In het boek Exodus wordt het verbonden met een lang leven op de grond die God schenken zal. Deze toevoeging verwijst naar de overgang naar een sedentair bestaan, waarin het stammenverband geleidelijk aan losser zal worden. In Deuteronomium is dit een feit en wordt in de toevoeging vooral het geluk dat met goede familierelaties gepaard gaat beklemtoond. Pas als mensen in hun familie liefdevolle geborgenheid ervaren, zullen zij deze kunnen doorgeven aan anderen en met anderen wederkerige relaties aangaan.

In het jodendom
Eerbied voor de ouders is één van de hoofdlijnen van de joodse ethiek. Het familiegevoel, dat in het Westen eerder op de terugtocht is, heeft zich onder het joodse volk vooral zo duurzaam weten te handhaven omdat het collectief onbewuste van Israël volledig doordrenkt is van die waarde, die nauw samenhangt met de fundamentele waarde van het overleven van het volk doorheen ballingschap en vervolgingen, eeuwenlang, tot hun terugkeer naar een nieuw vaderland. Na de vernietiging van de tempel wordt de huiselijke haard het middelpunt van het godsdienstige leven, waarbij de tafel het equivalent wordt van het offeraltaar en de vader de rol van voorganger krijgt. De moeder is de centrale figuur in de religieuze opvoeding van de kinderen tot ze twaalf zijn.
De bijbel plaatst man en vrouw op één lijn, maar dit blijkt in de praktijk vaak niet het geval.

In het christendom
In de vier evangeliën staan ook verzen over de verhouding tussen Jezus en zijn twee ouders. De gehoorzaamheid aan de ouders wordt er echter ondergeschikt aan de gehoorzaamheid aan God: één van de vernieuwingen van het christendom is de projectie van de verhouding vader-zoon op de relatie tussen God en mens.
In de kerkelijke traditie wordt het vijfde gebod alsmaar meer geïnterpreteerd in de richting van een specifiek gebod voor kinderen: hun wordt voorgehouden gehoorzaam te zijn aan de ouders en dankbaar voor hun goede zorgen.
Pas het Tweede Vaticaans concilie (1962) neemt weer de bijbelse draad op en interpreteert het gebod opnieuw in de richting van de solidariteit tussen de generaties.
God danken en de ouders eren is echter niet altijd gemakkelijk. Kinderen die geen liefde krijgen van hun ouders, die aan hun lot overgelaten of zelfs mishandeld worden, stellen zich de vraag waarom zij hun ouders wel zouden respecteren. Ook kinderen en jongeren met een zware handicap valt het vaak zwaar om te danken voor het leven. Soms worden opvoeders, verplegers en verzorgers een vader of moeder voor kinderen die zich door hun eigen ouders miskend voelen. Maar eigenlijk blijkt het gezin, meer dan welke andere gemeenschap ook, een toevluchtsoord te zijn in noodsituaties. Zolang de ouders leven, zullen kinderen wensen dat hun deur openstaat en bij hen hulp, troost of toevlucht trachten te vinden. De ouders hebben de taak voor hun kinderen te zorgen en hun geborgenheid en een thuis te schenken. We mogen echter de andere kant van het gebod niet uit het oog verliezen, namelijk de plicht van de volgende generatie om te zorgen voor de oudere generatie. En ook daar wringt soms het schoentje: de kinderen kunnen die verzorging vaak niet op zich nemen omwille van financiële redenen of omwille van het beroepsleven. Dan is het de taak van de samenleving, en van de christelijke gemeenschap in het bijzonder, solidair te zijn met oudere mensen.

Het blijkt dat we ten aanzien van onze eigen belangen wel overal rekening mee houden.

UIT DANKBAARHEID GAAN VOOR HET BESTE RESULTAAT

De geweldpleging door en de onbeschaamdheid van de jeugd zijn kenmerkend voor de tijd waarin wij leven.
Het aantal gezinnen dat uiteenvalt blijft toenemen. De jeugdcriminaliteit groeit onrustbarend!
Een van Amerika's meest gerespecteerde autoriteiten inzake jeugdproblemen, rechter Samuel S. Leibowitz, zocht in de vorige eeuw naar een verklaring voor de harde, verbitterde houding van de jeugd. Hij besloot naar het Westerse land te gaan met de laagste jeugdmisdaadcijfers: Italië. Politie- en onderwijsfunctionarissen vroeg hij naar de reden hiervan. In alle delen van Italië kreeg hij hetzelfde antwoord: jonge mensen in Italië respecteren gezag.
Leibowitz moest naar het Italiaanse gezin om het waarom op te sporen. Hij ontdekte dat zelfs in het armste gezin de vrouw en de kinderen achting en ontzag hebben voor de vader als het hoofd van het gezin. Hij ontdekte dat deze moderne wereld, waarin alles mag en iedereen doet waarin hij zin heeft, een kind niet gelukkig en evenwichtig maakt. Een kind verlangt veeleer naar de zekerheid van discipline en regels die zijn wereld afbakenen, zodat het precies weet hoever het kan gaan. We moeten vrezen dat sinds dit onderzoek onder de nieuwe generatie ouders in Italië het respect ook in dat land bij de jonge mensen aan het tanen is.
Evenals dat in de wereld der volwassenen van hem zal worden verwacht, moet een kind de discipline worden bijgebracht om dingen te doen die het liever niet doet. Reeds als baby moet een kind worden geleerd zijn ouders te respecteren en te gehoorzamen.
Rechter Leibowitz besloot zijn onderzoek met een negen woorden tellende oplossing voor de jeugdcriminaliteit: Maak de vader weer het hoofd van het gezin.
Deze opmerkelijke oplossing voor de problemen van de jeugd, die deze eminente deskundige voorstelt, gaat dieper dan men zich wellicht realiseert. Want zij raakt de ware oorzaak van het probleem: gebrek aan een diepgeworteld respect voor het gestelde gezag, dat reeds in de vroegste jeugd wordt gevormd en dat het gehele leven blijft bestaan.

Het vijfde gebod

De eerste vier geboden bepalen de relatie van de mens tot God. Ze leren ons de grootte van Gods macht en naam en sporen ons aan Hem te gedenken als de Schepper van alles wat bestaat.
Het vijfde gebod is het eerste van de geboden die onze menselijke verhoudingen regelen. Niet alleen is het, als wij de volle betekenis ervan begrijpen, daarvan het belangrijkste, het dient tevens als 'brug' tussen de twee delen van Gods wet. Want ware gehoorzaamheid aan het vijfde gebod hangt onverbrekelijk samen met gehoorzaamheid en eerbetoon aan God zelf! Onze Schepper wist dit toen Hij het inspireerde tot "het eerste gebod met een belofte".
Exodus 20:12 Eer uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de Here, uw God, u geven zal.

Waarom moeten wij onze ouders eren?
Het juiste antwoord onthult de diepte van dit gebod en het ware belang ervan. Besefte maar iedere ouder hier op aarde de enorme invloed op het latere leven van een kind die er automatisch vanuit gaat als direct gevolg van gehoorzaamheid of ongehoorzaamheid aan dit door God gegeven gebod!

Dit gebod is een der tien hoofdpunten van Gods eeuwige, geestelijke wet. In de tijd van het Oude Testament stond zelfs de doodstraf op directe en flagrante schending van deze wet!
Exodus 21:15 Wie zijn vader of zijn moeder slaat, zal zeker ter dood gebracht worden. Vers 17 Wie zijn vader of zijn moeder vervloekt, zal zeker ter dood gebracht worden.
Zo belangrijk is dit gebod in Gods ogen!

Het gezin vormt de basis van elke welvoeglijke maatschappij. En de relatie van kinderen tot hun ouders is een precieze afspiegeling van de geestelijke relatie tussen ware christenen en God. De karaktervorming die binnen deze relatie tot stand komt, kan kinderen voor de rest van hun leven – en voor de eeuwigheid – van nut zijn!

In de ogen van een klein kind nemen de ouders de plaats van God zelf in. Een liefhebbende en hartelijke ouder is voor het kind immers verzorger, beschermer, leraar en wetgever. De vroegste opvoeding van het kind en zijn reactie op deze relatie zullen in hoge mate bepalen hoe het later reageert op de meer complexe relaties met de maatschappij. En uiteindelijk zijn ze zeker van invloed op zijn relatie met zijn geestelijke Vader in de hemel.

Eerbied en respect voor de ouders

Op veel plaatsen in het Nieuwe Testament wordt dit gebod verheerlijkt. De apostel Paulus schreef:
Efeze 6:1 Kinderen, weest uw ouders gehoorzaam in de Here, want dat is recht. 2 Eer uw vader en uw moeder (dit is immers het eerste gebod, met een belofte).
Het oorspronkelijke gebod zijn vader en moeder te eren geldt voor ons allen gedurende ons hele leven. Maar in dit vers wordt kinderen speciaal gezegd hun ouders "in de Here" te gehoorzamen.
Doordat een kind een volkomen gebrek aan ervaring en onderscheidingsvermogen heeft, is het absoluut noodzakelijk dat het kind wordt geleerd zijn ouders onmiddellijk en zonder discussie te gehoorzamen. Verklaringen en redenen kunnen en moeten het kind van tijd tot tijd worden gegeven. Maar op het moment dat een ouderlijk bevel wordt gegeven, is er wellicht geen tijd of gelegenheid om het waarom duidelijk te maken!
Daarom is het noodzakelijk dat een kind de gewoonte wordt geleerd zijn ouders zonder vragen te gehoorzamen. Totdat het jonge kind tot ontwikkeling komt, nemen zijn ouders voor hem immers de plaats van God in. En God stelt de ouders ervoor verantwoordelijk dat zij het kind op de juiste wijze onderrichten en leiden.

Gehoorzaamheid "in de Here"

In het vijfde gebod ligt direct opgesloten dat een ouder verplicht is zich eervol te gedragen. Want om geëerd te worden, moet men eer waard zijn. Elke ouder moet zich ervan bewust zijn dat hij voor zijn kind God vertegenwoordigt! Hij behoort daarom te leven op een wijze dat hij het diepe respect en de eerbied van het kind waardig is. Dan pas kan hij het kind leren zijn ouders te eren en te respecteren.
Naarmate het kind opgroeit, moet de ouder het onderwijzen aangaande het bestaan van de grote, geestelijke Vader van al het leven, de Schepper van hemel en aarde, de soevereine Heerser van het universum: de Almachtige God. Christelijke ouders moeten hun kinderen leren hun geestelijke Vader met zelfs nog meer onvoorwaardelijke trouw en liefde te eren en te gehoorzamen dan hun aardse ouders. Want het voornaamste wat een kind of wie dan ook kan leren is ontzag en gehoorzaamheid jegens Hem, die de oorsprong van al het leven is! Op deze wijze zal het kind de gewoonte om te gehoorzamen aanleren. Het zal leren gezag te respecteren. Te zijner tijd zal het kind, als zijn verstand wordt geopend om de Allerhoogste Vader van al het leven te leren kennen, reeds de grondslag van Gods karakter hebben geleerd: liefdevolle gehoorzaamheid jegens God en diep respect en eerbied voor iedere wet en het gestelde gezag.

Zegen voor gehoorzaamheid

De apostel Paulus legt nog eens de nadruk op de zegen die aan het vijfde gebod is verbonden:
Efeze 6:3 opdat het u welga en gij lang leeft op aarde.
Gehoorzaamheid aan het vijfde gebod leidt automatisch tot vorming van gewoonten en karakter die bijdragen tot een lang leven. Iemand die aldus is opgevoed, zal zich verre houden van de roekeloosheid, het geweld, het verkeerde gezelschap en de opstandigheid tegen het gezag, die dikwijls op een vroegtijdige dood uitlopen. En overeenkomstig de diepste betekenis zullen zij die leren hun ouders, en later – door deze opvoeding – God zelf, te respecteren en te gehoorzamen, zeker "lang leven op aarde". Want, zoals Jezus zei:
Mattheus 5:5 Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven.
Er zijn voor het gehoorzame kind bovendien de zegeningen van alledag. Stellig niet de geringste daarvan is een gevoel van veiligheid. Leibowitz wees erop dat een kind verward en onzeker is tenzij het wordt verteld wat het wel en niet mag doen. Wanneer dit een kind door zijn ouders wordt bijgebracht – en wanneer het zich daaraan houdt –, dan is het bevrijd van de verantwoordelijkheid, waarvan het vanzelf beseft dat zijn ouders deze moeten dragen.
Een ander probleem dat dan wordt verzacht is dat van verbittering. Een ongehoorzaam kind is een verbitterd kind – zijn geest wordt voortdurend geplaagd door gevoelens van schuld en opstandigheid. Een kind dat zijn ouders liefheeft, eert en gehoorzaamt, is waarlijk een gezegend kind. Het zal streven naar een veel gelukkiger, zorgelozer en zinvoller leven. En in zijn geestelijke leven zal het dan de natuurlijke en prachtige overgang ervaren van het eren van zijn ouders naar het vreugdevol aanbidden van zijn God!
Tot zover hebben wij ons hoofdzakelijk beziggehouden met de toepassing van het vijfde gebod op kinderen en jonge mensen. Maar het oorspronkelijke gebod dat wij onze ouders moeten eren, is niet gericht tot kinderen, maar tot iedereen.

Ook volwassenen moeten hun ouders eren

Er kan een tijd aanbreken dat het niet langer nodig of juist is dat iemand zijn ouders strikt gehoorzaamt. Maar de dag waarop hij ophoudt hen te eren, behoort nooit aan te breken. Het woord 'eren' heeft een veel wijdere betekenis dan 'gehoorzamen'. Het duidt op een diep respect als voor iets van grote waarde, verdienste of rang. Het duidt op gevoelens van hoge achting en eerbied.

Iemand die als kind zijn ouders op de juiste wijze heeft gehoorzaamd, zal later zijn eerbied voor hen uiten in een grotere waardering voor de zorgzaamheid en opvoeding die zij hem als kind hebben geschonken. Deze eerbied komt tot uitdrukking in hoffelijkheid, attenties en vriendelijkheid.

Naarmate wij volwassener worden, wordt het steeds duidelijker dat er door trouwe, liefhebbende ouders onnoemelijk veel arbeidsuren, bezorgde gedachten en angstige gebeden aan ons welzijn werden besteed. Iedere man of vrouw zou er behagen in moeten scheppen deze liefde, die onze ouders ons zo gul gaven, terug te geven.

In de avond van hun leven verlangen vele ouders, wellicht meer dan naar enige andere zegen, naar deze genegenheid en omgang met hun kinderen. Laten wij op deze gelegenheid bedacht zijn en hem aanwenden om de liefde die onze ouders zo overvloedig gaven te beantwoorden!
Het is een grote schande voor onze zogenaamd christelijke samenleving dat de staat de zorg voor onze bejaarde ouders heeft moeten overnemen. In maar al te veel gevallen zijn de kinderen heel goed in staat hun ouders bij te staan, maar zij zijn daartoe eenvoudig niet bereid.

Jezus Christus gaf een van de krachtigste interpretaties van het vijfde gebod wat betreft de toepassing ervan op dit probleem. In Zijn tijd waren er mensen die zich onttrokken aan de plicht om in de behoeften van hun ouders te voorzien. Zij zeiden dat gelden die hiertoe gebruikt hadden kunnen worden "korban" waren, d.w.z. een offergave. Deze gelden maakten geen deel uit van de aan God verschuldigde tiende, maar waren een extra offer teneinde speciale gunst te verwerven bij het naderen tot God. Jezus berispte deze schijnheilige dwepers.

Markus 7:9 En Hij zeide tot hen: Het gebod Gods stelt gij wel fraai buiten werking om uw overlevering in stand te houden. 10 Want Mozes heeft gezegd: Eer uw vader en uw moeder, en: Wie vader of moeder vervloekt, zal de dood sterven.

Let erop hoe deze huichelaars redeneerden om zich aan dit gebod te onttrekken! Jezus vervolgde:
Vers 11 Maar gij zegt: Indien een mens tot zijn vader of moeder zegt: Het is korban, dat is, offergave, al wat gij van mij hadt kunnen trekken, 12 dan laat gij hem niet toe ook nog maar iets voor zijn vader of moeder te doen. 13 En zo maakt gij het woord Gods krachteloos door uw overlevering, die gij overgeleverd hebt. En dergelijke dingen doet gij vele.

Jezus veroordeelde deze huichelaars. Zijn woorden maken volkomen duidelijk dat een christen verplicht is materiële en financiële steun aan zijn bejaarde ouders te geven, indien dat mogelijk is en de behoeften der ouders het noodzakelijk maken. Hij mag zich hieraan niet onttrekken met de bewering dat al zijn extra middelen "voor God bestemd" zijn!
Dit vormt een onderdeel van onze gehoorzaamheid aan het vijfde gebod.

Jezus' voorbeeld

Je zus Christus leefde overeenkomstig de boodschap die Hij onderwees. Zijn eigen leven is een indringende illustratie van gehoorzaamheid aan het vijfde gebod.
Vlak voor Zijn dood zei Jezus: "Ik [heb] de geboden mijns Vaders bewaard" (Joh. 15:10). Door gehoorzaamheid zowel aan Zijn hemelse Vader als aan Zijn menselijke ouders nam Jezus reeds als jongen in wijsheid en rijpheid toe.

Zelfs toen Hij stervende was, en leed onder een der afschuwelijkste martelingen die ooit door de mens zijn uitgedacht, eerde Jezus Zijn moeder en had haar tot de laatste minuut lief. Over die laatste momenten voor Zijn dood aan de paal schrijft Johannes:
Johannes 19:26 Toen dan Jezus zijn moeder zag en de discipel, die Hij liefhad, bij haar staande, zeide Hij tot zijn moeder: Vrouw, zie, uw zoon. 27 Daarna zeide Hij tot de discipel: Zie, uw moeder. En van dat uur af nam de discipel haar bij zich in huis.

Jezus trof hier een laatste maatregel voor Zijn moeder, zodat na Zijn dood Johannes voor haar zou zorgen. Op een ogenblik dat alle andere mensen alleen aan zichzell zouden hebben gedacht, dacht Jezus aan het vijfde gebod en bewees Hij liefde en eerbied aan de vrouw die Hem ter wereld had gebracht, die Hem had gevoed en gekoesterd, Hem in de Schriften had onderwezen, en die nu op deze verschrikkelijke plaats stond en, zonder zich te schamen, bitter weende bij Zijn dood.
Denk aan het volmaakte voorbeeld van Jezus Christus! ,,Eer uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de Here, uw God, u geven zal."

Het blijkt dat we ten aanzien van onze eigen belangen wel overal rekening mee houden.

UIT DANKBAARHEID GAAN VOOR INNOVATIE VAN JE HANDELEN

De profeet David was een man naar Gods hart (Hand. 13:22).
David schreef:
Psalmen 119:97 Hoe lief heb ik uw wet! Zij is mijn overdenking de ganse dag.
David bestudeerde en overpeinsde Gods wet dagelijks! Hij leerde de wet op elke situatie in het leven toe te passen.
Dit schonk hem wijsheid.
Vers 98 Uw gebod maakt mij wijzer dan mijn vijanden, want het is altoos bij mij.
Gods wet wees David de weg die hij diende te gaan – schonk hem een levenswijze.
Vers 105 Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.

In deze 119e Psalm verklaarde David voortdurend hoe lief hij Gods wet had en hoe hij deze wet als richtsnoer voor zijn leven gebruikte. Doet u dat ook?
De meeste mensen is geleerd dat Gods wet is afgeschaft. Of anders heeft u zich eenvoudig niet gerealiseerd dat het de enige levenswijze is die de mens geluk en vreugde zal brengen. U wist niet dat Gods wet de natuur en het karakter van God openbaart. En God gebiedt ons:
1 Petrus 1:16 … Weest heilig, want Ik ben heilig.
Bedenk dat christenen, de 'kleine kudde' van Jezus, worden aangeduid als degenen, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus hebben.
Openbaring 12:17 En de draak werd toornig op de vrouw en ging heen om oorlog te voeren tegen de overigen van haar nageslacht, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus hebben.
God geeft ons de volgende beschrijving van het karakter van Zijn heiligen:
Openbaring 14:12 Hier blijkt de volharding der heiligen, die de geboden Gods en het geloof in Jezus bewaren.
Indien u wilt worden gerekend tot Gods kinderen, dan dient u dit levende geloof – dit gehoorzame geloof – in de Almachtige God te hebben door Jezus Christus Zijn leven in u te laten leven! Dan dient u Gods geestelijke wet, zoals die wordt geopenbaard in de Tien Geboden, te begrijpen en te onderhouden, al is het ook met vallen en opstaan.

Het blijkt dat we ten aanzien van onze eigen belangen wel overal rekening mee houden.

TOT BESLUIT VAN DIT GEBOD

Vergeet niet de wet van Christus
"de wet van Christus" (1 Kor. 9:21)

Voor christenen is niet de wet van Mozes de leefregel. Hoe God wil dat wij zullen leven vinden we in het Nieuwe Testament, in het onderwijs van Jezus en in het onderwijs van de apostelen. Deze gedeelten van de bijbel zijn immers rechtstreeks tot ons, christenen, gericht. Het onderwijs van de apostelen vinden we in de brieven van het Nieuwe Testament. Daar, en in het onderwijs van Jezus, staat hoe wij moeten leven.

Wij moeten leren om de geboden van Jezus te onderhouden (Mattheus 28:19). Ook op andere plaatsen spreekt de Here Jezus over zijn geboden (Johannes 14:15,21; 15:10)
Jezus heeft ons een nieuw gebod gegeven (Johannes 13:34). Voor ons geldt de eis der liefde, daar moeten we naar wandelen (Romeinen 14:15). We zijn schuldig om lief te hebben (Rom. 13:8).

Wij moeten doen wat de apostelen ons in het Nieuwe Testament hebben voorgeschreven. We moeten ons houden aan het onderwijs der apostelen.

- "Wie God kent hoort naar ons (de apostelen); wie uit God niet is hoort naar ons niet"
(1 Johannes 4:6)

Jezus verwacht gehoorzaamheid van ons. "Wat noemt gij mij Here Here en doet niet hetgeen Ik zeg" (Lucas 6:46). Als we Jezus Heer noemen dan verwacht de Here Jezus ook dat we Hem als Heer gehoorzamen.
We moeten daders van het woord zijn (Jak. 1:22). We moeten doen wat in de bijbel staat. Geloof en gehoorzaamheid horen bij elkaar.

In het onderwijs van de apostelen worden 9 van de 10 geboden van de wet van Mozes herhaald en bekrachtigd. Alleen het sabbatsgebod ontbreekt. Dat komt omdat het sabbatsgebod speciaal het teken was van het verbond van Mozes. Wij staan als christenen niet onder dit verbond en daarom vinden we in het Nieuw Testament geen enkele opdracht om de sabbat te houden. Integendeel er wordt juist gewaarschuwd tegen het verplicht houden van de sabbat (Kol. 2:16,17; zie ook Romeinen 14:5).

De leefregel voor de Christen wordt gevormd door de geboden van Jezus, door het onderwijs van de apostelen, en de leiding van de Heilige Geest.

Gij zult niet doden.

“Ik wil leven”, in deze zin verstaat ook de Kerk dit Woord: ‘Het menselijk leven is heilig omdat het vanaf zijn oorsprong getekend is door Gods scheppende activiteit en voor altijd een speciale relatie blijft bewaren met zijn Schepper, zijn enige einddoel.’
Hieruit vloeien enerzijds een afwijzen van abortus en euthanasie voort en anderzijds een actief streven naar vrede en een diepgaand respect voor de lichamelijke en geestelijke integriteit van ieder persoon.

Zie dit gebod altijd in samenhang met de andere geboden

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10