Geen orde uit wanorde

De tweede hoofdwet der thermodynamica stelt, dat een gesloten systeem (een systeem, waaraan geen energie of massa wordt toegevoegd of onttrokken) streeft naar maximale vrijheid, maximale wanorde ofwel maximale entropie. Met andere woorden: Informatie ontstaat nooit uit niet-informatie, energieverschillen streven altijd naar evenwicht, warmte stroomt uit zichzelf altijd van warm naar koud, nooit andersom. Hieruit volgt, dat de evolutietheorie fundamenteel strijdig is met de tweede hoofdwet der thermodynamica, omdat de evolutietheorie uitgaat van het uit zichzelf ontstaan van orde en informatie uit wanorde en nietinformatie.

Griekse filosoof Aristoteles

In de derde eeuw voor Christus hield de Griekse filosoof Aristoteles zich bezig met de vraag naar het ontstaan van het leven. Hoewel Aristoteles zijn bekendheid vooral te danken heeft aan filosofische, politieke en natuurkundige geschriften, behoren zijn biologische onderzoeken tot de meest belangrijke ooit; ze hebben immers grote invloed gehad op de kijk op het leven vandaag de dag. Aristoteles beweerde het volgende: ' de natuur doet niets zonder doel’1, hij beschreef hoe de structuur en het gedrag van alle levende organismen verband houden met het milieu waarin zij leven. Hij geloofde dat dieren zich ontwikkelden uit een voedende substantie die het vrouwtje in zich draagt en waaraan door het mannelijk zaad een bepaalde vorm wordt gegeven. Hij stelde ook echter dat het leven in allereerste instantie wordt gevormd door de energie die zit in de 4 primaire elementen: aarde, water, lucht en vuur. Hij zag dit als de energie die vormloze materie tot levende wezens 'omkneedt'.

Leven Vereist een Leven-Gever

De oorsprong van het leven biedt nog een uitdaging aan hen, die het denkbeeld van een bovennatuurlijke God willen verwerpen. Evolutionisten hebben gesuggereerd, dat leven zich spontaan vormde uit een poel van chemicaliën, toen de aarde miljarden jaren geleden afkoelde.

Ons werd verteld, dat koolstof, stikstof en ammoniak willekeurig gecombineerd werden met behulp van zonne-energie en kosmische stralen, om aminozuren en DNA moleculen te vormen. Na eeuwen van tijd werd verondersteld, dat zich cellen ontwikkelden uit deze toevallige combinaties. Alhoewel dit geloofwaardig mag klinken, weten de biochemisten beter. Wetenschappers, die met deze methodes hebben getracht leven te produceren, hebben geleerd, dat het veel moeilijker is dan hun theorieën zouden suggereren.

Een DNA molecuul bevat net zoveel informatie als een boekdeel van een encyclopedie. De veronderstelling, dat deze theorie van de evolutieleer de oorsprong van het leven is, komt overeen met de suggestie, dat een explosie in een afvalhoop oud roest, een volledig gemonteerde auto kan produceren - en dat deze auto dan zichzelf kan reproduceren!

De wetenschapper Stanley Miller

In de jaren '50 voerde Stanley Miller een eenvoudig experiment uit of deze theorieën daadwerkelijk werkten. Hij slaagde erin enige simpele aminozuren te produceren en zijn experiment werd begroet als bewijs, dat leven spontaan kon worden voortgebracht uit niet levend materiaal.

Echter, de proclamatie was voorbarig. Tot nu toe heeft niemand leven geproduceerd uit een poel van chemicaliën - ondanks veel geknoei. Astrofysicus Hugh Ross verklaart: "Zelfs onder de meest gunstige omstandigheden in een laboratorium hebben deze soepen gefaald om enigszins iets te produceren, wat op leven lijkt. Een probleem is, dat zij slechts een willekeurige distributie produceren van links - en rechts draaiende moleculen... Scheikundig leven vereist, dat alle moleculen of wel rechts- of wel links draaiend zijn. Ondanks al onze geleerdheid en technologie kunnen wij zelfs bij benadering niet komen tot het samenstellen van leven in het lab". (The Creator and the Cosmos, Ross 1993, pag. 148)

Veertig jaar na zijn experiment verklaarde Miller: "Het probleem van de oorsprong van het leven blijkt veel moeilijker dan ik en de meeste andere mensen voorzagen". (Scientific American, februari 1991, pag. 117)

De wetenschapper Klaus Dose

De Duitse biochemist Klaus Dose heeft waargenomen, dat alle experimentele krachtinspanningen eerder hebben "geleid naar een beter beeld van het probleem van de oorsprong van het leven op aarde dan naar de oplossing ervan. Tegenwoordig eindigen alle discussies over principiële theorieën en experimenten op dit gebied of wel in een impasse of wel in een bekentenis van onwetendheid" (The Creation Hypothesis, Moreland, 1994, pag. 176)

Anaxamander van Miletus, de oude Griekse filosoof

Dit is niet verwonderlijk. de oude Griekse filosoof, speculeerde ook, dat leven zich spontaan kon ontwikkelen uit niet-levend materiaal. Dit bijgelovige idee heerste tot de jaren 1800 toen experimenten, gedaan door Redi en Pasteur, het tegendeel bewezen. Deze, nu klassieke experimenten, onthulden dat maden, die voorkwamen in bedorven vlees, niet van het vlees kwamen maar uit de eieren van vliegen, die in contact kwamen met het vlees. Leven kwam uit leven - niet uit niet-leven.

Tot de laatste tiental jaren werd dit verwezen naar de wet van biogenesis. Slechts in de laatste paar jaren - toen wetenschappers gepoogd hebben om leven spontaan voort te brengen om de evolutietheorieën te bewijzen - is deze, eens geaccepteerde wet, genegeerd. Nog altijd is er geen bewijs dat uitzonderingen op deze wet bestaan.

Mensen kunnen speculeren, dat leven spontaan kan worden voortgebracht uit niet-levend materiaal, maar de feiten komen niet overeen met deze speculaties. De mensheid is niet in staat leven te produceren - ondanks aanzienlijke inspanningen van de kant van hoogst intelligente personen.

Conclusie

Het geloof in een almachtige Schepper, een intelligente Ontwerper. Het geloof in God wordt echter vanuit het Verlichtingsdenken per definitie uitgesloten. Vanuit dit dwaze standpunt is de theorie van Darwin voor velen het enige, armzalige alternatief. Daaruit blijkt, dat het hier niet gaat om een strijd tussen geloof en wetenschap, maar om een strijd tussen twee geloven! Als natuurwetenschapper geloof ik met volle overtuiging in een almachtige Schepper, die ik mag kennen in zijn Zoon Christus jezus, mijn HERE en Verlosser. Wat een geweldige rijkdom, die alle verstand te boven gaat. Wat een genade.

De Bijbel beschrijft God als leven scheppend. In Genesis 2:7 lezen we: "toen formeerde de Here God de mens van stof uit de aardbodem en blies de levensadem in zijn neus; alzo werd de mens tot een levend wezen". - iets waartoe alle spitsvondige laboratoria in de wereld niet in staat zijn om te beginnen te dupliceren.