Van kruis tot hemelvaart
is de vindplaats van materiaal
voor Bijbelstudie, geloofstudie, catechese, school, kring, persoonlijk
geloof, studie thuis, kerk, club, nieuws, godsdienstonderwijs,
zingeving en vooral heel veel mogelijkheden om je Bijbelkennis te
vergroten. Blijf
niet afhankelijk van anderen maar lees zelf de Bijbel. Investeer in
geestelijke rijkdom.
BIJBEL: bron van vrede
De Bijbel is niet een
boek wat je zomaar even van kaft tot kaft leest. Het kan lastig zijn om
je weg door de Bijbel te vinden, als je niet weet wat zich wanneer
heeft afgespeeld. Deze site kan je helpen om de Bijbel beter te leren
kennen. Ontdek de bron van vrede, het Woord van God.
Van kruis tot hemelvaart -overwinning
Bang voor een oproer, geeft Pilatus Jezus over aan de Romeinse soldaten die hem zullen kruisigen. Ze brengen hem naar een heuvel, net buiten Jeruzalem: Golgotha.

krijgen door ze op te hangen aan aan een houten kruis.

Eerst
moeten ze dat kruis zelf naar boven slepen en
worden
erdan daarna aan vastgespijkerd.

Die morgen worden er ook nog twee moordenaars gekruisigd. Jezus hangt in het midden.

Terwijl de soldaten aan het dobbelen zijn om zijn kleren, bidt Jezus voor ze: "Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat zedoen"

De omstanders beginnen te roepen. "Anderen heeft hij gered! Laat hij nu zichzelf maar redden als hij de Zoon van God is!"

"Hij is toch de Koning van Israël?! Laat hem dan van het kruis afkomen, dan zullen we in hem geloven!"

"Ja," spot één van de moordenaars, "U zegt toch dat u de Messias bent?! Red uzelf dan, en ons erbij!"

Maar de andere moordenaar wijst hem terecht: "Wij worden gestraft omdat we het verdiend hebben! Maar hij hangt hier onschuldig!"

"Jezus," zegt hij dan, "vergeet mij niet wanneer u in uw hemelse koninkrijk komt!"

"Dat beloof ik," antwoordt Jezus. "Vandaag nog zul je met mij in het paradijs zijn."

Dan ziet Jezus Maria staan, zijn moeder. Ondanks de pijn is hij vol zorg voor haar.

Vlak bij haar staat Johannes, zijn trouwste leerling. "Johannes zal als een zoon voor u zijn," zegt hij tegen zijn moeder.

En tegenJohannes zegt hij dat hij haar als zijn eigen moeder moet behandelen.

Dat doet hijdan ook. Vanaf nu zal hij Maria in zijn huis opnemen.

Het is middag geworden en het wordt donker. Er komt een zonsverduistering.

Het lijden duurt lang, nu al vier uur.

Na nog drie uur roept Jezus het uit: "Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?!"

Dan wordt het weer licht. "Ik heb zo'n dorst..." zegt Jezus. Met een spons op een stok geeft een soldaat hem wat te drinken.

Daarna roept Jezus: "Het is volbracht!!! Vader, mijn geest vertrouw ik aan u toe!" Dan sterft hij...

De Romeinse hoofdman is erg onder de indruk van het sterven vanJezus. "Deze man was werkelijk onschuldig!" roept hij uit.

Eénvan de vrienden van Jezus vraagt toestemming aan Pilatus omzijn lichaam van het kruis af te nemen en het te begraven.

Het lichaam wordt in een nieuw rotsgraf gelegd. Na het paasfeest zullen ze het balsemen.

Een zware ronde steen wordt voor de ingang gerold en op verzoek van de priesters laat Pilatus het graf verzegelen.

Jezus had namelijk meer dan eens gezegd dat hij na drie dagen zou opstaan uit de dood.

Om te voorkomen dat de leerlingen het lichaam na drie dagen zouden wegnemen en het volk dan zouden wijsmaken dat hij was opgestaan, wordt het graf ook bewaakt.

De leerlingen van Jezus zijn diep teleurgesteld. Dat Jezus zó aan zijn eind zou komen, hadden ze niet verwacht.

Wel had hij ze vaak verteld dat hij na drie dagen zou opstaan uit de dood, maar ze begrijpen het niet.

Maar na drie dagen en nachten gebeurt het!!! De soldaten slaan op de vlucht!

Jezus is opgestaan! Het offer is gebracht. De straf die alle mensen verdienen, is gedragen. Nu kan Iedereen vergeving krijgen.

Ook de dood is overwonnen! Jezus' leven is sterker dan de dood. En dat leven zullen zijn leerlingen ook gaan ontvangen. Met Pinksteren.

Maria van Magdala is de eerste die Jezus na zijn opstanding ziet. Zij was ooit door Jezus bevrijd van zeven boze geesten.

Zo vlug ze kan brengt ze het goede nieuws aan de anderen. Maar die hebben Jezus ook al gezien.

Veertig dagenlang verschijnt hij aan zijn leerlingen om ze voor te bereiden op de taak die ze zullen krijgen: alle mensen van Jezus vertellen.

Ook Petrus die Jezus drie keer heeft verloochend, mag meedoen om de mensen over hem te vertellen en wat hij voor ze heeft gedaan.

Na die veertig dagen gaat Jezus naar de hemel. Van daaruit kan hiji edereen die daarvoor open staat vergeving geven. En ook het nieuwe leven dat sterker is dan de dood!
De twee kanten van het kruis: de vernedering en de overwinning
De vernedering van het kruis,
Hebreeën 12:2; Openbaring 5:9
Het eerste aspect van het kruis, de vernedering, lezen we onder andere
in Hebreeën 2, waar gesproken wordt over de "schande" van het
kruis. De Willibrord-vertaling vertaalt dit gedeelte met:
...In plaats van de vreugde die Hem toekwam, heeft Hij een kruis op
zich genomen en de schande niet geteld.
De engelse King James vertaling vertaalt het woord "schande"
met "schaamte".
De oorspronkelijke betekenis van het kruis is uit ons gezichtsveld
verdwenen, omdat we de straf niet meer kennen. De kruisiging was in
Jezus' tijd de ergste en meest zware straf die misdadigers konden
ondergaan. Alleen de meeste zware criminelen werden veroordeeld tot het
kruis.
De kruisiging gold in de Romeinse tijd als een wrede schandelijke straf
die vooral werd toegepast op slaven.
Zichtbaar, zonder rekening te houden met de geestelijke aspecten van de
kruisiging, moet een dergelijke straf een enorme vernedering zijn
geweest. Wij bezien de kruisiging van Jezus nu achteraf en weten wat
het heeft uitgewerkt. Bovendien menen veel christenen dat Jezus het
lijden aankon, omdat Hij God was.
Als we de evangeliën nadrukkelijk lezen, merken we dat Jezus
wel degelijk leed aan het kruis, en in de tijd daarvoor. Als we een
korte opsomming maken van alles wat Jezus in zijn laatste dagen
meemaakte blijkt de diepe vernedering voor Hemzelf:
* In Gethsemane werd Hij bedroefd en beangst;
* de 3 meegenomen discipelen lieten Hem geestelijk in de
steek door in te slapen;
* zijn angst uitte zich in het zweten van bloed;
* Hij werd verraden door de kus van een van zijn beste
vrienden;
* Jezus werd door een leger soldaten en dienaars van de
overpriesters en Farizeeën, alsof
Hij een zware crimineel was;
* alle discipelen lieten Hem alleen en vluchtten;
* Jezus werd heen en weer gesleept van de Hoge Raad van
schriftgeleerden en oudsten,
naar Pilatus, naar Herodus en vervolgens weer terug naar
Pilatus;
* voor de Raad werd Hij bespuwd in Zijn gezicht en met
vuisten geslagen;
* Petrus verloochende Jezus;
* Jezus werd veroordeeld in plaats van Barabbas onder luid
geroep van een grote menigte
Joden: "Kruisig Hem...";
* Jezus werd gegeseld;
* Jezus werd door soldaten bespot:
- ze trokken zijn kleren uit, en deden Hem een purperen
mantel aan;
- ze plaatsten een doornenkroon op zijn hoofd;
- ze bespotten Hem op de knieën door te zeggen:
"Wees gegroet gij Koning der Joden;
- ze spuwden naar Hem;
- ze sloegen met een riet op Zijn hoofd;
* Hij moest Zijn kruis dragen en was waarschijnlijk zo
uitgeput dat een ander het kruis
moest verder dragen;
* Hij werd aan het kruis genageld;
* Hij werd geplaatst tussen twee misdadigers, waarvan een Hem
bespotte;
* er werd gedobbeld om zijn kleren;
* omstanders lasterden Hem door te zeggen: "Jij die eerst
gezegd hebt dat je de tempel zal
afbreken en in drie dagen weer opbouwen, kom van het kruis af en red
jezelf!";
* De schriftgeleerden en oudsten bespotten Hem: "Anderen
heeft Hij gered, Zichzelf kan
Hij niet redden!";
* het lijden werd zo erg dat Hij uitriep: "Mijn God, mijn God
waarom hebt Gij Mij
verlaten?";
* In dit alles moest Hij ook nog eens het afschuwelijke
lijden van het kruis ondergaan,
waarbij langzaam maar zeker het hele lichaam verlamd raakt.
In dit alles zien we hoe Jezus reageert. Hij vraagt om vergeving
("Vader vergeef het ze, want ze weten niet wat ze doen"). Hij laat deze
dingen ook toe. Daarom zegt onze tekst in Hebreeën:
Vestigt uw aandacht dan op Hem, die zulk een tegenspraak van de
zondaren tegen Zich heeft verdragen.
Hij heeft deze zaken verdragen. Hij is er niet mee in gevecht gegaan.
Hij is ook niet van het kruis afgegaan (wat wel mogelijk was geweest).
Het kruis leek een vernedering en een overwinning van de tegenpartij,
wat zo typerend wordt uitgesproken door de Emmaüsgangers:
LUCAS 24:19-21
En Hij zeide tot hen: Wat dan? Zij zeiden tot Hem: Hetgeen geschied is
met Jezus de Nazarener, een man, die een profeet was, machtig in werk
en woord voor God en het ganse volk, en hoe Hem onze overpriesters en
oversten overgegeven hebben om Hem ter dood te veroordelen en Hem
gekruisigd hebben.
Wij echter leefden in de hoop, dat Hij het was, die Israel verlossen
zou.
Maar met dit al is het thans reeds de derde dag, sinds dit geschied is.
De zichtbare, voor het oog hopeloze vernedering van het kruis heeft
echter een ander aspect, namelijk: de overwinning.
De
overwinning van het kruis, Col. 2:13-15; Hebr. 2:14,15; Openb. 5:9,10
Aan
het kruis is iets ongehoords gebeurd, waardoor wij bevrijding hebben
ervaren. Onze zonden heeft Hij daar op zich genomen en "aan het kruis
genageld".
De
zwakheid en vernedering van het kruis heeft Gods macht getoond om de
zonde te overwinnen. En wat de machten achter de zonde betreft: Hij
heeft ze op het kruis overwonnen!
Colossenzen 2:15 zegt het
als volgt:
Hij heeft de overheden en machten ontwapend en openlijk tentoongesteld
en zo over hen gezegevierd.
Hebreeën 2:14b
zegt:
...opdat Hij door Zijn dood hem, die de macht over de dood had, de
duiven, zou onttronen...
Door de vernedering van het kruis, kunnen mensen nieuw leven ontvangen
zonder angst voor de dood te hebben of slaaf van de zonde te zijn.
Zo zien we de schijnbare tegenstelling van het kruis. Enerzijds de
vernedering van het kruis in al haar diepte, een diepte die wij niet
kunnen bevatten. Anderzijds Gods overwinning door de vernedering heen.
Een overwinning waar we de Heer, het Lam voor eeuwig dankbaar voor
mogen zijn. Daarom tot slot Openbaring 5:8-14, waarin deze twee
aspecten van het kruis zo duidelijk naar voren komen.
En toen het de boekrol nam, wierpen de vier dieren en de vierentwintig
oudsten zich voor het Lam neder, hebbende elk een citer en gouden
schalen, vol reukwerk; dit zijn de gebeden der heiligen.
En zij
zongen een nieuw gezang, zeggende: Gij zijt waardig de boekrol te nemen
en haar zegels te openen; want Gij zijt geslacht en Gij hebt (hen) voor
God gekocht met uw bloed, uit elke stam en taal en volk en natie; en
Gij hebt hen voor onze God gemaakt tot een koninkrijk en tot priesters,
en zij zullen als koningen heersen op de aarde.
En ik zag, en ik hoorde een stem van vele engelen rondom de troon, en
van de dieren en de oudsten; en hun getal was tienduizenden
tienduizendtallen en duizenden duizendtallen, zeggende met luider stem:
Het Lam, dat geslacht is, is waardig te ontvangen de macht en de
rijkdom, en de wijsheid en de sterkte, en de eer en de heerlijkheid en
de lof.
En alle schepsel in de hemel en op de aarde en onder de aarde en op de
zee en alles wat daarin is, hoorde ik zeggen: Hem, die op de troon
gezeten is, en het Lam zij de lof en de eer en de heerlijkheid en de
kracht tot in alle eeuwigheden.
En de vier dieren zeiden: Amen. En de oudsten wierpen zich neder en
aanbaden.
Nadenken
over het Paasfeest
ZekerIn Mattheus 26:2 zegt Jezus: "Over twee dagen is het, zoals jullie weten, Pesach. Dan wordt de Mensenzoon uitgeleverd om gekruisigd te worden". Vreemd genoeg vinden we van de zijde van zijn discipelen helemaal geen reactie op zijn woorden. Nog twee dagen, dan is het zover. Het zijn de woorden van iemand die beseft voor een ultieme krachtproef te staan (Jes. 59:16).
Zijn
missie, de tegenstander van God voorgoed de mogelijkheid te ontnemen om
de mens nog langer in gijzeling te houden onder de vloek van de zonde.
De wereld de mogelijkheid van vergeving en verlossing schenken met als
hoogtepunt de behaalde overwinning proclameren door op te staan uit de
dood, dat was zijn passie.
Pesach is het feest dat was ingesteld voorafgaand aan de uittocht uit
Egypte. Eén van de drie grote feesten van Israël
die een profetische lading hebben. De naam Pesach is ontleend aan het
werkwoord pasach dat voorbijgaan, sparen, betekent. Het oordeel van God
over de zonde dat voorbij gaat aan diegenen die het offer van het lam
hebben aanvaard! Toch blijft het vaak ontzettend moeilijk om mensen te
laten begrijpen dat God de wereld zo lief heeft dat Hij zijn enige Zoon
gezonden heeft opdat ieder die in Hem gelooft eeuwig leven heeft (Joh.
3:16). Waarom is er zover leed en ellende in deze wereld.
Als God
zo machtig is waarom laat Hij het dan gebeuren, waarom doet God niets!
Het lijkt er op dat lijden vaak de grootste hindernis is die mensen
ervan weerhoudt om te geloven in een liefhebbende hemelse Vader. E.n
van de bekendste geschiedenissen waarin het onbegrip over het
menselijke lijden aan de orde komt is het boek Job. In onbegrip over
het lijden dat Job treft zegt de vrouw van Job tegen haar man:
"Vervloek God en sterf". Bij het zoeken naar een verstandelijk antwoord
op de vraag van het lijden kunnen we niet voorbij gaan aan de invloed
die de mens heeft gehad op de loop van deze wereld.
God heeft er voor gekozen om de mens een volmacht te geven in vrijheid
eigen keuzes te maken. Elke keuze heeft echter een consequentie. Adam
kon er voor kiezen de vrucht van de boom van kennis van goed en kwaad
wel of niet te nemen. In de gelijkenis van de verloren zoon zien we dat
deze volkomen vrij is om zijn erfdeel te verspillen in een ver land,
waarbij hij zichzelf vervolgens in een uitzichtloze situatie van gebrek
en leed brengt. De machthebbers in de tijd van Jezus waren vrij Hem te
kruisigen of Hem vrij te laten. In de kern is het lijden van deze
wereld terug te voeren naar het gevolg van menselijk misbruik van de
vrijheid. De vrijheid die we van God hebben ontvangen om zelfstandig
keuzes te maken.
In de brief aan de Romeinen schrijft de apostel Paulus dat de schepping
"ten prooi is gevallen aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door
hem die haar daaraan onderworpen heeft’’ (Rom
8:19). Zonde heeft de schepping aangetast. Daarvan zijn pijn, lijden,
ziekte en natuurrampen een gevolg. Aan de andere kant zien we dat er
nog steeds sprake is van een stabiele, universele schepping, die
ordelijk en voorspelbaar functioneert. Nog steeds in takt zoals door
God ingesteld. Deze ordelijkheid die we in natuur en medische
wetenschap hebben leren kennen laat zien dat we ons ook kunnen branden
aan vuur dat bedoeld is om te verwarmen. Het gevolg daarvan is dat een
zondig leven zijn eigen vergelding te weeg brengt dat uitmondt in
lijden (Rom. 1:19-32).
"Eigen schuld dikke bult" zou je kunnen zeggen. Dat is ook de
veronderstelling die de discipelen vaak uiten wanneer er een zieke bij
Jezus komt en een beroep doet op de genade van de genezing. Je zou
kunnen zeggen voor diegenen die het lijden overkomt of anderen zien
lijden biedt dit weinig troost. Toch zien we dat juist voor hen de
Bijbel een boodschap van troost biedt, waarbij ze op hun geloof worden
aangesproken. In Hebr. 2:14-18 schrijft Paulus:
"Omdat die kinderen mensen zijn van vlees en bloed, is de Zoon een mens
geworden om door zijn dood definitief af te rekenen met de heerser over
de dood, de duivel, en zo allen te bevrijden die slaaf waren van hun
levenslange angst voor de dood. Het moge duidelijk zijn: hij is niet
begaan met het lot van engelen, hij is begaan met het lot van de
nakomelingen van Abraham.
Daarom
moest hij in alles gelijk worden aan zijn broeders en zusters; alleen
dan zou hij in aangelegenheden tussen God en zijn volk een betrouwbare
hogepriester zijn, die verzoening bewerkt voor hun zonden. Juist omdat
hij op de proef werd gesteld en het lijden volbracht heeft, kan hij
ieder die beproefd wordt bijstaan".
Met Pasen staan we niet alleen stil bij de overwinning over de dood,
het is ook het moment waarop Jezus binnentreedt in de pijn van het
lijden van de mensen. De kern van de boodschap van het evangelie een
gekruisigde Christus (1Cor. 1:23). We dienen geen afstandelijke God die
het lijden van de wereld slechts van een afstand aanschouwt. Er is een
lied dat zegt: "Hij kent de pijn, hij huilt de tranen en draagt de
mensen zoals wij, de grenzen van verdriet van dood en pijn voorbij".
Jes. 53:10-11 zegt:
"Maar de Heer wilde hem breken, maakte hem ziek. Hij offerde zijn leven
voor hun schuld, om zijn nageslacht te zien en lang te leven. En door
zijn toedoen slaagde wat de Heer wilde. Na het lijden dat hij moest
doorstaan, zag hij het licht en werd met kennis verzadigd".
De opstanding van Jezus is de ultieme verkondiging van het feit dat de
vloek van de zonde definitief verbroken is. Uit het lijden van Jezus is
het goede voortgekomen. Het lijden in deze wereld kan daarom niet het
laatste woord hebben. Eens zal de schepping worden bevrijd uit de
slavernij van de vergankelijkheid en delen in de vrijheid en luister
die Gods kinderen geschonken wordt (Rom. 8:21).
Jezus
zal terugkomen om alles tot volkomen vernieuwing te brengen. Het 21e
hoofdstuk van het boek Openbaringen toont ons het visioen van een dag
waarop "God alle tranen uit hun ogen zal wissen. Er zal geen dood meer
zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat eerst was is
voorbij. Alles maak ik nieuw!"
Pasen betekent dat wanneer je het offer van het lam aanvaardt, het
oordeel over de zonde aan je voorbij zal gaan en je deel mag uitmaken
van een nieuwe schepping!


















