| Agnosticus |
Iemand die niet weet, of
denkt dat het onmogelijk is te weten, dat er een God is.
(F.A.S.) |
|
A-millennialisme
|
Amillennialisten interpreteren Christus duizendjarige rijk
(millennium) in een geestelijke betekenis. Zij geloven wel in de Tweede Komst,
maar verwerpen het idee van een letterlijke duizendjarige regering op
aarde.
|
|
Animisme
|
(Van Latijn animus: geest) Het is een natuurgodsdienst
waarbij geesten- en voorouderverering het belangrijkst zijn. Een
animist gelooft in het bestaan van goede en kwade geesten, die kunnen huizen in
onder meer bomen, dieren en gebruiksvoorwerpen. De geesten moeten goed
gestemd worden gehouden door hun offers te brengen, het houden van rituelen, rituele
dansen en het houden van taboeregels. Animisme doordrenkt het hele
leven van de aanhangers ervan.
|
|
Annihilationisme
|
|
|
Antagonist
|
Iemand die een tegenovergesteld standpunt inneemt, syn.
tegenstander, tegenwerker; tegenspeler van de protagonist in de klassieke
tragedie (Van Dale)
|
|
Antropologie
|
De wetenschap die zich met de mens bezighoudt, met de relatie
van de mens tot zichzelf en met zijn medemens, zoals de psychologie en de
sociologie dit doen. (F.A.S.)
|
|
Anti-filosofie
|
Vele vormen van de moderne filosofie, waarin de hoop is
opgegeven om een rationele eenheid te vinden in het geheel van leven en denken.
(F.A.S.)
|
|
Antinomianisme
|
Opvatting dat, wanneer men het evangelie aanvaardt, de morele
wet niet langer van toepassing is. (F.A.S.). Het misbruiken dus van de
christelijke vrijheid in het nieuwe verbond.
|
|
Antithese
|
Tegenstelling tussen twee dingen (b.v. vreugde is de
antithese van verdriet). (F.A.S.)
Zie verder onder monisme.
|
|
Apologetiek
|
Dat deel van de theologie dat zich bezighoudt met de
verdediging en verbreiding van het christendom. (F.A.S.)
|
|
Archetype
|
De psycholoog Jung interpreteerde droomsymbolen die de gehele
geschiedenis van de mensheid door voorgekomen zijn en noemde deze archetypes.
(F.A.S.)
|
|
Arianisme
|
Arianisme, de van de 4de tot de 6de
eeuw sterk verbreide leer van de Alexandrijnse priester Arius (gest. 336), die
Christus’ godheid ontkende en in hem een schepsel zag, zij het ook het
allerhoogste schepsel, nl. de vóór de tijd door God voortgebrachte Logos. Zijn
opvattingen werden door het concilie van Nicea (325) veroordeeld, maar
begunstigd door o.a. keizer Constantius bleef het arianisme binnen het Romeinse
Rijk een machtige stroming, totdat het op het concilie van Constantinopel (381)
opnieuw veroordeeld werd. Buiten het Rijk hield het daarna nog lange tijd stand
onder de pas gekerstende Germaanse volken, totdat het definitieve einde kwam met
de bekering van de Franken tot het Romeinse christendom (Encarta
2002).
|
|
Arminianisme
|
Het Arminianisme leert dat ons eeuwig behoud afhangt
van onszelf, dat wil zeggen, wij zijn zelf verantwoordelijk of we voor eeuwig
behouden willen worden. Maar we moeten wandelen naar Gods wil, anders zullen we
alsnog verloren gaan.
|
|
Asana
|
Benaming voor de lichaamshoudingen bij
yogaoefeningen (Van Dale)
|
|
Atheïst
|
Iemand die gelooft dat er geen God is. (F.A.S.)
|
|
Aura
|
(Lat., = luchtstroom, ook: schijn, glans),
een soort kleurenspel dat bepaalde occultisten (de sensitieven) om of nabij
personen met wie zij in aanraking komen, beweren te ‘zien’ en dat een
afspiegeling zou vormen van de karaktereigenschappen, de gemoeds- en
gezondheidstoestand van deze personen. Van theosofische zijde is beweerd dat de
aura in verband zou staan met het astraallichaam (Encarta
2002).
|
|
Avatar
|
Oudindisch avatarah (afdaling,
afstamming). Afdaling, d.i. vleeswording van een godheid, m.n. van Visjnoe. (Van
Dale)
|
|
Bahaï
|
Uit Iran stammende religie, genoemd
naar de stichter Bahá’ulláh (Van Dale). “Het Bahái-geloof is de
jongste onafhankelijke wereldreligie. De Stichter, Bahá’ulláh (1817-1892), wordt
door de bahái’s als tot nu toe de laatste in de reeks Boodschappers van God
beschouwd, een reeks die teruggaat tot voor het begin van de geschiedschrijving
en waartoe ook Abraham, Mozes, Boeddha, Zoroaster, Christus en Mohammed behoren.
Het centrale thema in de Boodschap van Bahá’ulláh luidt dat de mensheid één ras
vormt en dat de dag gekomen is dat zij zich moet verenigen tot één
wereldgemeenschap. Bahá’ulláh stelde dat God historische krachten in werking
heeft gezet die de traditionele grenzen van ras, klasse, geloofsovertuiging en
natie afbreken en die op den duur tot een universele beschaving zullen leiden.
De belangrijkste uitdaging waar de volkeren der aarde zich voor geplaatst zien
is dat ze het feit van hun eenheid moeten accepteren en het proces van
eenwording moeten steunen. Een van de doelstellingen van het Bahái-geloof is te
helpen een antwoord op deze uitdaging mogelijk te maken. Een wereldomvattende
gemeenschap van ongeveer zes miljoen Bahái’s, waarin de meeste landen, rassen en
culturen op aarde vertegenwoordigd zijn, is bezig om de leringen van Bahá’ulláh
in praktijk te brengen. Hun ervaring zal een stimulans zijn voor allen die de
visie delen dat de mensheid één familie en de aarde één vaderland is”.
(http://users.pandora.be/Baháihasselt).
|
|
Behaviorisme
|
Behaviorisme is een
theorie waarin de gedragsreacties verklaard worden door leerprocessen. Alle
gedragingen worden gezien als (ketens van) reflexen. Alle gedragingen worden
gezien als (ketens van) reflexen. Het model waarin een reflex kan worden
voorgesteld is S-R. Zodra de prikkel of stimulus (S) er is, ontlokt deze de
reactie of respons (R). Er is dus een koppeling tussen de S en de R. Men kan dus
de reactie voorspellen. Sommige reflexen zijn aangeboren, maar de
meeste gedragingen worden aangeleerd. Dit leerproces dat mechanistisch verloopt,
zonder tussenkomst van het individu zelf noemen de behavioristen conditionering. … Het behaviorisme is geruime
tijd de populairste stroming binnen de (Amerikaanse) psychologie geweest en pas
sinds enkele decennia voorbijgestreefd door modernere stromingen, welke
samengevat worden onder het begrip cognitieve revolutie.
(Wiki).
|
|
Bijbelkritiek
|
Ook wel ‘hogere bijbelkritiek’ of
‘historisch-kritische methode’ genoemd: de wetenschap die zich bezighoudt met de inhoud van de tekst op
grond van: 1. de aard, de vorm en het onderwerp van de verschillende
bijbelboeken, 2. de aard en de samenhang van de context en verschillende
bijbelgedeelten en 3. de gegevens over de omstandigheden van de schrijvers en de
geadresseerden van de bijbelboeken. De moderne
bijbelkritiek tracht echter de Bijbel aan te vallen en te bewijzen dat hij niet
het Woord van God is, maar slaagt daar niet in. Ze vertoont ernstige leemten en
gebreken. Jezus Christus, het Woord, is het ultieme struikelblok in de hogere
kritiek, zoals trouwens bij alle vrijdenkers en
modernisten.
|
|
Bovenverdieping
|
Term die aangeeft waar de moderne filosofie zich bezighoudt
met betekenis of zinvolheid, maar niet openstaat voor verificatie door de wereld
der feiten die de onderverdieping vormt. (F.A.S.)
|
|
Calvinisme - Arminianisme
|
Het Calvinisme leert dat ons eeuwig
behoud niet geïnitieerd door onszelf, maar dat wij hiertoe voorbestemd en
uitverkoren waren voor de grondlegging van de wereld (Ef. 1:4,5). Deze
voorstemming is eeuwig en onveranderlijk. Daarom zullen zij die voor eeuwig zijn
behouden, nooit verloren gaan.
Het Arminianisme leert dat ons
eeuwig behoud afhangt van onszelf, dat wil zeggen, wij zijn zelf
verantwoordelijk of we voor eeuwig behouden willen worden. Maar we moeten
wandelen naar Gods wil, anders zullen we alsnog verloren gaan.
Het Arminianisme benadrukt de menselijke
verantwoordelijkheid en het Calvinisme benadrukt het werk van
God.
Vanuit Bijbels perspectief geven beide theologische
scholen een verwrongen beeld.
Calvijn had gelijk dat ons eeuwig heil wordt
geïnitieerd door God. Het proces om tot nieuw leven te komen begint daarom bij
God (Gen. 1:1-2), waarbij de directe interactie van de mens echter een
belangrijke rol speelt. De reactie van de mens is daarbij mede bepalend of hij
tot geloof komt.
Het Arminianisme faalt doordat het naambelijders
verwart met ware Christenen. Een waar Christen kan zijn of haar eeuwig leven
niet verliezen, ook al struikelt hij vele malen. Wat uit God geboren is gaat
niet verloren.
|
|
Chakra
|
Van het Oudindische cakrah (wiel). In vele Oosterse
culturen beschreven als een energiecentrum dat een verbindingspunt is tussen het
fysieke en het fijnstoffelijke lichaam: men kan zeven belangrijke chakra’s
onderscheiden. (Van Dale).
|
|
Chiliasme
|
Chiliasme (v. Gr. chilias = duizendtal) of millenarisme, naam
voor de verwachting van het in de Openbaring van Johannes (hoofdstuk 20)
beschreven Duizendjarig Rijk.
|
|
Ch’i of Chi
|
Qi of
ch’i (trad. Chin.; Japans: qì; ki Koreaans: gi), ook vaak gespeld als chi, is een fundamenteel
concept uit de Chinese cultuur,
doorgaans gedefinieerd als adem, levenskracht, vitale
energie, spirituele energie die deel uitmaakt van alles wat bestaat.
Verwijzingen naar qi of soortgelijke filosofische concepten als een soort van
metafysische energie die levende
wezens in stand houdt, vormen onderdeel van veel religies, vooral in
Azië. http://nl.wikipedia.org/wiki/Ch%27i
|
|
Christian Science
|
De ideeën van de Christian Science kunnen
als volgt worden samengevat: God en de geest zijn het goede, terwijl de materie
en het kwade geen reële werkelijkheid zijn. Ziekten worden veroorzaakt door het
gebrek aan inzicht, nl. dat ze niet werkelijk zijn, behorend tot het gebied van
de materie. Door tot inzicht te komen en in overeenstemming te leven met de
goddelijke geest kan een mens genezen worden. De wonderen van Jezus, die in de
bijbel beschreven worden, hebben te maken met het geestelijke inzicht van Jezus,
waardoor de illusie van de ziekte overwonnen kon worden (Encarta
2002).
|
|
Communicatie
|
Het overbrengen van ideeën en informatie.
(F.A.S.)
|
|
Connotatie
|
Zaken die voor de luisteraar mede begrepen worden bij het
beluisteren van een woord, buiten hetgeen het volgens de definitie betekent.
(F.A.S.)
|
|
Contemplatieve spiritualiteit
|
Beschouwende, bespiegelende spiritualiteit.
Zo is het opnieuw populair geworden “contemplatief gebed” het leegmaken van de
geest (door het herhalen van een mantra, een woord of korte frase) waardoor men
geestelijk in contact komt met naar wat men foutief meent God te zijn. Men
riskeert hierdoor in contact met de demonenwereld te komen. Het is een strik van
de duivel.
|
|
Cosmologie
|
De wetenschap van de aard en de principes van het heelal.
(F.A.S.)
|
|
Dada
|
De naam van een stroming in de kunst die ontstond in 1916 te
Zürich. De naam, die gevonden werd door lukraak in een Frans woordenboek te
prikken, betekent ‘hobbelpaard’. (F.A.S.)
|
|
Deïsme
|
Het stelsel dat Gods bestaan erkent als van de wereld
onderscheiden, maar ook gescheiden, in die zin dat God, na de wereld geschapen
te hebben, op de gang van de dingen geen invloed meer uitoefent (als zodanig het
tegenovergestelde van theïsme). (Encarta 2002). Geloof aan één God berustend op
de rede, niet op openbaring (Van Dale).
|
|
Determinisme
|
De leer dat de mens in zijn handelen niet vrij is maar
bepaald wordt door psychologische en fysiologische oorzaken, waardoor de vrije
wil een illusie wordt. (F.A.S.)
|
|
Dharma
|
|
|
Dialectiek
|
Het principe van verandering volgens de lijnen van een
driehoek. Een stelling heeft een tegengestelde. De twee tegengestelden
versmelten in een synthese die op haar beurt weer these wordt, enz.
(F.A.S.)
|
|
Dichotomie
|
Scheiding in twee volledig afzonderlijke delen. In dit boek
wordt de term gebruikt voor de volledige scheiding van het rationele en logische
in de mens, van zinvolheid en betekenis van het leven. (F.A.S.)
|
|
Dispensationalisme
|
De leer dat Gods handelen met de mens verschillend is in
verschillende dispensaties in de tijd. Deze dispensaties worden ook ‘bedelingen’
genoemd. Dit is het tegenovergestelde van de
Verbondstheologie.
|
|
Divinatie
|
Inzicht in de toekomst of ontdekking van het
verborgene door bovennatuurlijke gave. (Van
Dale).
|
|
Docetisme
|
Opvatting dat Christus slechts in schijn de
menselijke natuur heeft aangenomen. (Encarta
2002).
|
|
Dualisme
|
Het aannemen van twee tegenover of onafhankelijk naast elkaar
staande beginselen ter verklaring van de werkelijkheid (Van
Dale)
|
|
Entropie
|
Entropie is een maat van wanorde, of de
afname van bruikbare energie. De entropie neemt toe tot een maximum. Met het
verloop van de tijd vallen alle fysische systemen uit elkaar; alles neigt tot
wanorde.
|
|
Epistemologie of kennistheorie
|
Een
belangrijk onderdeel van de filosofie is de kennistheorie of de epistemologie.
Het gaat in de kennistheorie om de vraag hoe de mens tot kennis komt en ook om
de vraag hoe betrouwbaar die kennis dan is. Het gaat om de vragen: “How we know
and how we know we know”. In het Verlichtingsdenken erkent men wel dat de mens
kennis verwerft door waarneming en door redenering/nadenken. De
derde mogelijkheid dat de mens kennis verkrijgt door openbaring werd
a-priori afgewezen.
De
bovengenoemde drie wegen om tot kennis te komen zitten b.v. in de volgende
bijbeltekst: “Maar gelijk geschreven staat: Wat geen oog heeft gezien en geen
oor heeft gehoord (kennis door waarneming) en wat in geen hart is opgekomen
(kennis door redenering en intuïtie), al wat God heeft bereid voor
degenen die Hem liefhebben. Want ons heeft God het geopenbaard
(kennis door openbaring)” - 1 Kor 2:9,10. (A.P. Geelhoed)
Epistemologie: Gevormd van Gr. episteme
(kennis) + logia (verhandeling). Leer betreffende het wezen, de methoden
en de grenzen van de menselijke kennis, syn. kenleer, kennisleer,
wetenschapstheorie (Van Dale).
|
|
Eschatologie
|
De leer van de eschata (= laatste
dingen), de toekomstige dingen die gebeuren moeten.
|
|
Esoterie
|
Het
geheimzinnige, al wat slechts door ingewijden doorgrond kan worden. Esoterisch:
(Gr. esoterikos), bestemd voor de ingewijden, de deskundigen, syn.
geheim. (Van Dale)
|
|
ESP
|
Extra-sensory perception, buitenzintuiglijke waarneming,
zoals telepathie, helderziendheid en proscopie (Het domein van de slang, W.J.
Ouweneel).
|
|
Exegese
|
Verklaring
van een geschrift, in het bijzonder van de bijbel, syn. bijbelverklaring,
uitlegkunde. (Van Dale)
|
|
Existentialisme
|
Een theorie over de mensen, die zegt dat de ervaring van de
mens niet te beschrijven is in wetenschappelijke of rationele begrippen. Het
existentialisme legt de nadruk op de keuze, gebruik makend van de vrijheid van
de mens in een onbepaalde en klaarblijkelijk zinloze wereld.
(F.A.S.)
|
|
Existentieel
|
Verband houdend met het menselijk bestaan, gezien als een
aaneenschakeling van momenten. Empirische werkelijkheid, in tegenstelling tot
louter theorie. (F.A.S.)
|
|
Final experience
|
Grenservaring. Karl Jaspers gebruikt deze term om een
ervaring aan te geven die overweldigend genoeg is om hoop en betekenis aan het
leven te geven. (F.A.S.)
|
|
Gemeente
|
Gemeente, Gr.
ekklesia, betekent ‘uitgeroepenen’ (uit de wereld) - vandaar het woord
Kerk. Ekklesia (Gemeente, Kerk) slaat op alle ware gelovigen in Christus:
Zijn ‘lichaam’ (Rm 12:5; 1Ko 12:27; Ef 1:22, 23; Ko 1:18). De Gemeente is goed
te onderscheiden van ‘de gehele christenheid als verantwoordelijk getuigenis op
aarde’. Deze laatste is de ‘zichtbare Kerk’, met daarin ware christenen én
naamchristenen, terwijl de Gemeente de ‘onzichtbare Kerk’ is van ware gelovigen
die bij de Heer ‘gekend’ zijn (Mt 7:22, 23).
|
|
Generisch
|
Eigen naar het geslacht of de soort (Van
Dale)
|
|
Glossolalie
|
Tongenspreken of glossolalie is de
onbijbelse namaak van het spreken in vreemde, niet aangeleerde
talen.
|
|
Gnosis
|
De diepere kennis aangaande godsdienstige waarheden (Van
Dale).
|
|
Gnostici
|
Theosofen uit de 2e-5e eeuw nC die door
middel van kosmogonische bespiegelingen en oosterse myten een diepere verklaring
van de godsdienstige waarheden en het wezen van de dingen probeerden te geven.
(Van Dale).
|
|
Gnostiek of gnosticisme
|
(v. Gr.
gnosis = inzicht, kennis), verzamelnaam voor een pluriforme
godsdienstig-wijsgerige stroming, die vooral in de eerste eeuwen n.C. grote
betekenis had, maar ook later momenten van herleving kende. De aanhangers
streefden naar het heil door geheime, alleen voor ingewijden gereserveerde
kennis (gnosis). Deze kennis heeft betrekking op het goddelijke en bovenaardse
machten, maar is ook inzicht in het wezen van de mens. Het ontvangen van de
gnosis is iemands geestelijke opstanding uit de doden. De geest moet zich van de
gebondenheid aan het lichaam bevrijden (Encarta
2002).
|
|
Hedonisme
|
De leer dat zinnelijk genot het
richtsnoer van het menselijk handelen hoort te zijn en het hoogste goed is (Van
Dale).
|
|
Hermeneutiek
|
Leer van de regels en hulpmiddelen die bij de uitlegkunde
gebruikt worden, de theorie van de exegese, met name van de bijbeluitlegging.
(Van Dale)
|
|
Holisme
|
Opvatting dat er een samenhang
bestaat in de werkelijkheid die enkel uit een beschouwing van het geheel blijkt
en niet terug te vinden is in de onderdelen (Van Dale).
Holisme (v. Gr. holos = geheel), een leer
ter verklaring van het leven, die in tegenstelling tot het mechanicisme en het
vitalisme [filosofie] de nadruk legt op de totaliteit van het organisme, dat als
geheel meer is dan de som van de delen en waarvan de delen vervangbaar zijn
zonder het geheel te schaden. De onderlinge samenhang en samenwerking van de
delen en de processen staat op het eerste plan. De term is afkomstig van Jan
Chistiaan Smuts. (Encarta 2002).
|
|
Humanisme
|
Iedere filosofie of filosofisch systeem waarin de mens tot
uitgangspunt wordt genomen om te trachten een eenheid te vinden in de zinvolheid
van het leven. (F.A.S.)
“De term humanisme dateert pas van de
19e eeuw en is afgeleid van het Italiaanse umanista (docent in de
Latijnse taal, welsprekendheid, dichtkunst en literatuur, vakken die studia
humaniora werden genoemd). De term heeft dus niets te maken met ‘het centraal
stellen van de mens’, ‘de ontdekking van het individu’ en dergelijke. In het
christelijk humanisme stond wel degelijk God centraal, en over het individu
heeft geen humanist zich het hoofd gebroken” (www.kun.nl).
“Wereldbeschouwing die voor alles de
menselijke waardigheid, de vrijheid en de waarde van de persoonlijkheid wil
hooghouden en bevorderen en die het geloof aan een persoonlijke god niet als
premisse stelt” (Van Dale). “Humanisme is een democratische
en ethische levenshouding die bevestigt dat mensen het recht en de
verantwoordlijkheid hebben om betekenis en vorm te geven aan hun eigen leven.
Het staat voor het opbouwen van een meer humane samenleving via een moraal
gebaseerd op menselijke en andere natuurlijke waarden, in een geest van rede en
vrij onderzoek, door menselijke vaardigheden. Het is niet deïstisch, en
aanvaardt geen bovennatuurlijke realiteitsperceptie”.
(www.huma.be/info/hva.htm).
|
|
Immanent
|
1. In zichzelf besloten, syniem:
inwonend, aanklevend, tegenover: transcendent. 2. niet
bovenzinnelijk. (Van Dale).
|
|
Imminent
|
|
|
Impressionisme
|
Stroming in de Franse schilderkunst uit de tweede helft van
de 19de eeuw, welke het begin was van de moderne kunst. Haar doel was
door middel van de kleur, het effect van licht op voorwerpen weer te geven.
(F.A.S.)
|
|
Incarneren
|
Sommigen spreken nogal eens van ‘incarneren’
als het om de duivel of de demonen gaat. Dit is een onjuiste uitdrukking.
Incarnatie komt van het kerklatijn incarnatio (van caro, gen.
carnis = vlees). In de christelijke terminologie is dit de aanduiding
voor de menswording van Gods Zoon. Letterlijk betekent deze term ‘vleeswording’.
Van de duivel (of de demonen) kan men niet zeggen dat zij ‘vlees worden’ - zij
bezetten andermans lichaam of vlees.
|
|
Judaïsten
|
|
|
Kundalini
|
|
|
Legalisme
|
De leer van de rechtvaardiging door goede
werken.
|
|
Levitatie
|
Van het Latijn Levare, opheffen -
loskomen van de zwaartekracht.
|
|
Linguïstische analyse
|
Filosofische stroming die ervoor wil zorgen dat de filosofie
niet verward raakt in allerlei ideeën. Zij doet dit door deze ideeën in de
context van hun eigen taal te zetten. Deze tak van de filosofie ziet de taak van
de filosofie niet zozeer in het geven van verklaringen, maar meer in het
verhelderen van wat aan de oppervlakte ligt. (F.A.S.)
|
|
Logica
|
De wetenschap die zich met het redeneren bezighoudt. De
voorspelbare en onvermijdelijke consequentie van een rationele analyse. In de
klassieke Logica gold dat ‘A is ongelijk aan niet-A’. (F.A.S.)
|
|
Logisch positivisme
|
Een analytische stroming in de moderne filosofie die
verklaart dat alle metafysische theorieën eigenlijk zonder waarde zijn omdat ze
niet gecontroleerd te kunnen worden aan de hand van empirische gegevens.
(F.A.S.)
|
|
Manicheïsme
|
De strijd tussen licht en duisternis moet
ook door de mens worden gevoerd, die door een voorbeeldige levenswandel het
licht kan laten overwinnen. Voor historische personen als Boeddha, Jezus en
Paulus was een grote en belangrijke plaats ingeruimd in het manicheïsme.
(Encarta 2002).
|
|
Materialisme - gesloten wereldbeeld
|
Onder
invloed van de successen van de natuurkunde gaat men de wereld zien als een
machine. (Het materialisme komt op, men ziet alles wat er gebeurt als het
resultaat van “natuurlijke” factoren alles is gedetermineerd). Het wereldbeeld
wordt gemechaniseerd, alles wordt bepaald door natuurlijke factoren.
Nederlandse Protestanten die de hand van God zagen in de vernietiging van de
Spaanse Armada worden als belachelijk en zeer naïef voorgesteld. Dat die Armada
verslagen is komt alleen door natuurlijke oorzaken. Dat heeft niets met
ingrijpen of besturing van God te maken. Wonderen kunnen niet plaatshebben. Voor
openbaring, wonderen, etc is geen plaats. (A.P.
Geelhoed)
|
|
Menselijkheid van de mens, de
|
Die aspecten van de mens, zoals zinvolheid, liefde,
rationaliteit en de vrees niet te zijn, welke hem van het dier en de machine
onderscheiden en die bewijzen dat hij geschapen is naar het beeld van een
persoonlijke God. (F.A.S.)
|
|
Metafysica
|
Uit het Grieks: ta meta ta phusika ® wat na, achter de fysieke
zaken ligt. Deel van de wijsbegeerte dat zich bezighoudt met de laatste,
bovenzinnelijke gronden van de dingen en werkingen. (Van
Dale).
|
|
Methodologie
|
Studie van methodes en principes volgens welke de vraag naar
waarheid en kennis benaderd wordt. (F.A.S.)
|
|
Modernisme
|
In de
zeventiende eeuw is de filosofische beweging van de Verlichting ontstaan. Over
het algemeen wordt dit gezien als de start van het modernisme. De mens verklaart
zichzelf autonoom. Startend met zichzelf gaat hij nu zelf, al waarnemend
en redenerend, uitzoeken hoe de wereld en het bestaan in elkaar zit.
Alles wat de mens, uitgaande van zijn eigen waarneming en redenering, niet
redelijk (en overtuigend) vindt wordt afgewezen. Uit het christendom houdt men
alleen over wat men, vanuit het eigen gesloten wereldbeeld gezien, voor mogelijk
houdt. Al het bovennatuurlijke wordt verworpen. Een mechanisch wereldbeeld.
(A.P. Geelhoed)
|
|
Monisme
|
Monisme [filosofie], een eenheidsleer, dwz.
elk wijsgerig systeem dat in tegenstelling tot dualisme en pluralisme
uiteindelijk één samenhang verlenend principe aanneemt ter verklaring van het
geheel van de werkelijkheid. Soms worden wijsgerige onderzoeken naar één
zinverlenend principe ook monistisch genoemd (Encarta 2002)
Deze misleide aanhangers houden ermee op
tegenstellend te denken, volgens these - antithese, door geen onderscheid meer
te maken en verzoening te brengen (synthese) tussen tegenovergestelde
categorieën van dingen, zoals het koninkrijk van God versus het koninkrijk van
Satan, waarheid versus leugen, enz. Zij geloven zonder voorbehoud aan ‘eenheid’
en bezien alles als onderdeel van een groter kosmisch geheel. Satans
wereldregering en zijn alliantie van wereldgodsdiensten zullen voor deze mensen
volkomen aanvaardbaar zijn (J.S. Malan in ‘Zeven oorlogen’)
|
|
Monolithisch
|
Een ongedifferentieerd. In verband met de moderne cultuur:
het geven van een geünificeerde boodschap. In de grond zijn allen het eens.
(F.A.S.)
|
|
Montanisme
|
|
|
Mystiek
|
Er zijn twee betekenissen:
1) Het streven om een
rechtstreekse eenheid te vinden met de uiterste werkelijkheid van ‘het
goddelijke’. Dit geschiedt door middel van een onmiddellijk aanvoelen, inzicht
of een ogenblikkelijke verlichting.
2) Een vage speculatie zonder basis.
(F.A.S.)
|
|
Naturalisme
|
In de filosofie: de leer dat er niets kenbaar is of bestaat
boven de natuur of het zijnde; leer waarin het bestaan van God wordt ontkend en
al het bestaande uit natuurlijke oorzaken wordt verklaard. (Van
Dale)
|
|
Neo-orthodoxie
|
Moderne theologie die de dialectiek van Hegel en Kierkegaards
sprong in het christelijk geloof heeft toegepast. (F.A.S.)
|
|
New Age
|
Het volgens een aantal holistisch georiënteerde groepen
onlangs aangebroken tijdperk van Aquarius, waarin het begrip heelheid centraal
staat (Van Dale). “New Age is de naam die wordt gegeven aan een
scala van moderne vormen van spiritualiteit, religie en magie, die zich richten
op de ontplooiing van een gesacraliseerd zelf”.
(www.pscw.uva.nl/gm/courses)
|
|
Nicolaïeten (Openb. 2)
|
De naam betekent “overwinnaars van het volk
(of de leken)” en we kunnen dit daarom verstaan als mensen die wilden heersen
over het volk van God, alsof zij apostelen waren (zie 2:2). Als de hoogste
liefde tot de Heer ontbreekt, kan men niet voorkomen dat het kwaad
van de menselijke hiërarchie ingang vindt (vgl. Hand 20:29; 3Jh 9; 1Pt 5:3).
Meer algemeen denkt men dat de Nicolaïten een sekte vormden, een soort
vrijzinnigen, die Bileam volgden (Op 2:14v) en die in strijd met het
apostelconvent (Hd 15) leerden dat christenen vrij waren afgodenoffers te eten.
Vooral in Thyatira stond hun leer in het middelpunt (2:20v). Evenals het Bileam
gelukte de Israëlieten te verleiden tot het eten van offervlees en tot ontucht
(Nm 31:16; 25:1-5) gaven de Nicolaïten klaarblijkelijk dezelfde raad om daarin
de christelijke vrijheid te nemen. Het is merkwaardig dat in Thyatira later het
Montanisme (2de eeuw) zich verbreid heeft. (Zie o.a. Enc. v.h. O. en N.T., Bosch
& Keuning n.v. Baarn).
|
|
Nihilisme
|
Een ontkenning van elke bestaansgrond van een objectieve
waarheid. Een geloof dat het leven eigenlijk zonder zin of doel is. Dit leidt
bij deze mensen vaak tot een vernietigingsdrang t.o.v. zichzelf of van de
maatschappij. (F.A.S.)
|
|
Occultisme
|
(v. Lat. occultus = verborgen, geheim), verzamelnaam voor de
leerstellingen en praktijken van bepaalde personen of groepen die beweren over
een geheime, hun adepten of ingewijden alleen toegankelijke leer of wetenschap
te kunnen beschikken. Dit occultisme vertoonde zich in de oudheid bijv. in de
mysteriën met hun inwijdingen en geheime leer. In de middeleeuwen maakten de
kabbalisten en alchemisten aanspraak op het bezit van een dergelijke geheime
wetenschap, waarvan de praktische toepassing tot bijzondere prestaties in staat
zou stellen. Modernere vormen van occultisme vindt men in de theosofie, de
antroposofie, de astrologie, het spiritisme en bij de Rozekruisers. (Encarta
2002).
|
|
Pantheïsme
|
De leer dat God en de natuur één zijn. Het heelal is eerder
een uitbreiding van Gods essentie dan een zelfstandige schepping.
(F.A.S.)
Wijsgerige leer dat de wereld (de stof) en God identiek zijn,
dat God het leven van het heelal zelf is. (Van Dale).
|
|
Panentheïsme
|
Van het Gr. pan (geheel) + Gr. en (in) + Gr.
theos (god). De filosofische opvatting dat God de eenheid is van al wat
is, zonder dat God ondergaat in het Al, of het Al opgaat in God. (Van
Dale).
|
|
Pelagianisme
|
Ontkennen van de erfzonde. Pelagius was een
Britse monnik die leefde in de vijfde eeuw na Christus. Sommigen veronderstellen
dat hij geleefd heeft van ca. 354 tot 420/440.
Pelagius ontkende de erfzonde en stond hierin lijnrecht tegenover zijn
tijdgenoot Augustinus. Zijn
interpretatie van de leer van vrije wil werd bekend als
Pelagianisme.
|
|
Pluralisme
|
|
|
Postmodernisme
|
Postmodernisme wil zeggen: datgene wat na
het modernisme komt. Zowel het vertrouwen in de objectieve waarneming als in de
algemeen geldigheid van het menselijk oordeels / redeneervermogen heeft de
postmoderne mens verloren. Alle waarneming is “theoriebeladen”. Daar wordt mee
bedoeld dat ieder naar de werkelijkheid kijkt vanuit de eigen levenservaring en
levensbeschouwing. De waarneming is niet objectief maar theoriebeladen. Er is
dan geen objectieve kennis mogelijk. Niemand kan meer zeggen “zo is het, zo moet
het”. Het modernisme wordt verachtelijk als “funderingsdenken” van de hand
gewezen. De Bijbel zegt echter: “Dit
vooral moet gij weten dat geen profetie der Schrift eigenmachtige
uitlegging toelaat” - 2 Petrus 2:20. (A.P.
Geelhoed)
|
|
Pre-Millennialisme
|
Het geloof in de nog toekomstige 1000-jarige regering van
Christus, genoemd in Openbaring 20, en dat deze volgt op Christus’ wederkomst,
en dat de kerk dan in de hemel en Israël het middelpunt op aarde zal zijn. Dit
verschilt van A-millennialisme of Post-Millennialisme.
|
|
Pre-Tribulationalisme
|
Het geloof dat de opname zal plaatsvinden vóór het begin van
de 7-jarige verdrukking. Dit verschilt van Mid-Tribulationisme en
Post-Tribulationisme.
|
|
Pragmatisme
|
Een vorm van denken waarbij de praktische consequenties de
enige toetssteen vormen van een theorie. (F.A.S.)
|
|
Rationalisme
|
Zie humanisme. De menselijke rede is het centrum van alle
werkelijkheid en de oorsprong der waarheid. (F.A.S.)
|
|
Rationeel
|
Alles wat verband houdt met of gebaseerd is op de gave van de
mens om consequent te kunnen redeneren. (F.A.S.)
|
|
Reinforcement
|
Reinforcement is een toename in de kracht
van een respons dat volgt op het aanbieden van een stimuluscontingent voor deze
respons. (Wiki). Vgl. het snoepje voor de hond om een kunstje te doen. Zie
“behaviorisme”.
|
|
Reiki
|
Spirituele energie die gekanaliseerd wordt door iemand die
afgestemd is op Reikikracht. letterlijk vertaald:
God-energie.
|
|
Repressie
|
Repressie (psychologie): verdringing naar
het onderbewuste. (Wiki).
|
|
Réveil
|
De godsdienstige opwekking, herleving in de
19de eeuw.
Naam van een opwekkingsbeweging binnen het
protestantisme in de eerste helft van de 19de eeuw, die ca. 1810 te Genève
ontstond. De beweging stelde zich dogmatisch op orthodox-reformatorisch
standpunt, maar legde de nadruk op persoonlijke vroomheid en broederlijke liefde
(Encarta 2002).
|
|
Romantiek
|
Een levensvisie die geen basis in de werkelijkheid heeft en
die een voortbrengsel is van een overdreven optimisme. De term wordt hier niet
zozeer gebruikt voor een historische stroming, maar meer voor een levenshouding
die ongefundeerd optimistisch is. (F.A.S.)
|
|
Sciëntisme
|
De
Verlichting wordt gekenmerkt door sciëntisme. In het algemeen wordt onder
sciëntisme verstaan de wijsgerige visie die van de beoefening der
(positivistisch opgevatte) wetenschap de oplossing van alle problemen en alle
mysteries verwacht. Het is de overtuiging dat de wetenschap, met haar gebruik
van de wetenschappelijk methode, een verklaring voor al wat is kan geven. En de
overtuiging dat de opinies/bevindingen van de wetenschap beslissend zijn. De
wetenschap als hoogste autoriteit. (A.P.
Geelhoed)
|
|
Scholastiek
|
Combinatie
van wijsbegeerte en godsgeleerdheid die aan de hogescholen van de middeleeuwen
onderwezen werd (vooral aansluitend bij Aristoteles). (Van
Dale).
Scholastiek
is het vermengen van bijbelse gegevens met allerlei buitenbijbelse
filosofische gedachten. (A.P. Geelhoed).
De
scholastiek is een aanduiding voor de inhoud en de methode van het middeleeuwse
denken. In de scholastiek wordt een poging gedaan de geloofswaarheden uit de
theologie, die in het middeleeuwse denken een belangrijke rol vervulden, te
verzoenen met de filosofische waarheden die de middeleeuwse denkers ontleenden
aan de filosofen uit de Griekse oudheid (m.n. Plato en Aristoteles). Hierbij
ging het om een verzoening van geloof en rede. De scholastiek heeft een bepaalde
methode om met gezaghebbende teksten om te gaan. Deze bestaat uit drie fasen:
lectio (lezing), quaestio (vraagstelling) en disputatio (discussie). (Encarta
2002)
|
|
Semantiek
|
1) Wetenschap die de ontwikkeling van de betekenis en het
gebruik van woorden en taal bestudeert. 2) Het gebruik maken van de connotaties
en dubbelzinnigheden van een woord. (F.A.S.)
Leer van de betekenis van de woorden en woordgroepen (Van
Dale).
|
|
Sjamaan
|
Toverpriester bij Siberische volksstammen
(Van Dale). “Sjamanen komen oorpronkelijk uit Siberie; het woord in de
Toengoezen-taal, staat voor iemand die een toestand van spiriruele opwinding
gebruikt om binnen te treden in gewoonlijk niet-waarneembare realiteiten van de
spirituele wereld en daar hulp te vragen voor hem/haar of derden ... Een sjamaan
is een man of vrouw die bewust een nieuw bewijstzijnsniveau of parallelle wereld
kan betreden. In deze “werelden” worden ze bijgestaan door natuurgeesten en
persoonlijk helpers of krachtdieren. Deze reizen naar de wereld ‘naast, boven,
onder en tussen’ ons hebben steeds een doel. Meestal werkt men ‘s nachts of in
het donker met de ogen gesloten en daalt af naar dat niveau onder constant
gedrum. Ritme en herhaling zorgen ervoor dat men in een soort trance komt. Het
drummen, ratelen en dansen zijn sjamanistische technieken die men onder de knie
moet hebben. De drum slaat zo’n 220 tellen per minuut, daarom vergelijkt men
deze sacrale muziek met house en techno; de sjamanen van vandaag ...”
(http://skriebels.tripod.com/spiritualiteit).
|
|
Sjamanisme
|
De aanduiding voor een complex van geloofsopvattingen en
handelingen rond een sjamaan: een man (soms een vrouw) die in staat is in
contact te treden met geesten en die zulks meestal doet om zieken te genezen (de
tovenaar of medicijnman van een stam). Sjamanen komen bij zeer veel volken voor,
bijv. in Afrika, Oceanië en Indonesië, maar het verschijnsel is het best bekend
van de Eskimo’s en Lappen. (Encarta 2002).
|
|
Sofisme
|
Spitsvondige, maar geen steekhoudende redenering, syn.
drogreden.
|
|
Sofist
|
Sofisten zijn oorspronkelijk de in Griekenland in de 5e
eeuw‑optredende filosofen die tegen betaling lessen gaven; later krijgt het
woord de betekenis van ‘spitsvondige betweter’ (‘Lof der
Zotheid’-Noten)
|
|
Soteriologie
|
Van het Griekse sotèr = Redder; Leer
omtrent Christus als Zaligmaker.
|
|
Surrealisme
|
Een kunstvorm die onmogelijke en fantastische dingen
uitbeeldt door middel van onnatuurlijke juxtaposities en combinaties van feiten
en gegevens vanuit het onderbewustzijn. (F.A.S.)
|
|
Syncretisme
|
Versmelting van wijsgerige en
religieuze opvattingen en meningen van verschillende herkomst, zonder dat de
tegenstrijdigheden worden opgeheven en een synthese wordt bereikt (Van
Dale)
|
|
Synthese
|
De combinatie van de partiële waarheden van these en
antithese tot een hogere vorm van waarheid, vgl. dialectiek.
(F.A.S.)
|
|
Taoïsme
|
Chinees godsdienstig-wijsgerig stelsel van Lao Tse, verwant
met het boeddhisme (Van Dale)
|
|
Theïsme
|
Geloof aan een in de wereld werkende en als Schepper boven de
mens staande, zelfbewuste, persoonlijke, levende God (wel te onderscheiden van
‘deïsme’). Van Dale.
|
|
Theosofie
|
1. (Eigenlijk) goddelijke wijsheid, zodanig als die welke
door de goden zelf bezeten wordt; 2. Een mystiek-filosofisch systeem van
wereldbeschouwing met soms neoboeddhistisch karakter: de theosofie houdt vast
aan de reïncarnatie. (Van Dale)
Een samenstel van leringen dat op een
diepere dan de gewone kennis aanspraak maakt. Men baseert zich daarbij op een
innerlijk beleven, dat zich niet enkel op God betrekt, maar ook, helderziend, op
ijlere werelden. Karakteristiek voor de leringen zijn die over het bestaan van
Meesters of Mahatma’s die van tijd tot tijd ‘wereldleraren’ uitzenden om
godsdienstige impulsen te geven; verder die over het bestaan van ijlere
‘gebieden’ en van fijnstoffelijke lichamen (het astraallichaam van de mens) en
ten slotte de lering over de werkelijkheid van zielsverhuizing. (Encarta
2002).
|
|
Transcendent
|
De grens van de zintuiglijke waarneming te boven gaand (Van Dale)
|
|
Transcendente meditatie
|
Een in het Indische denken gewortelde meditatietechniek,
sedert 1958 gepropageerd door de Indiase leraar Maharishi Mahesh Yogi (= Grote
Ziener). De techniek bestaat vnl. in het hardop of in gedachten gedurende 15 à
20 minuten herhalen van een (persoonlijk) mantra, dwz. een korte, meestal uit
enkele lettergrepen bestaande formule, ontleend aan het Sanskriet of Hindi,
gewoonlijk (voor de westerling) zonder speciale betekenis. De transcendente
meditatie wordt beoefend in georganiseerd verband (Encarta
2002).
|
|
Transhumanisme
|
Transhumanisme is de
filosofie dat de mensheid zich verder kan en moet ontwikkelen tot een nieuwe
soort die wellicht niet meer als “mens” (“human”) herkenbaar is, en voorlopig
met de naam “posthuman” wordt aangeduid. Een transhumanist zou je kunnen
omschrijven als iemand die geïnteresseerd is in de evolutie van de mens naar de
“posthuman”.
http://georgeovermeire.nl/transhumanisme.nl/.
|
|
Uniformitarisme
|
|
|
Unitarisme
|
Zich niet gebonden achten aan enig dogma, belijdenis of
traditie (Van Dale)
|
|
Universalisme
|
Universalisme: Alle mensen
zullen uiteindelijk een positieve connectie en relatie met God hebben. Het
geloof dat Gods genade iedereen ten deel zal
vallen.
|
|
Verbalisatie
|
Het onder woorden brengen van een vooronderstelling.
(F.A.S.)
|
|
Verbondstheologie
|
Hier stelt men vast, dat alle beloften en
profetieën in het Oude Testament betrekking hebben op het “verbondsvolk”
Israël.Vervolgens stelt men vast, dat dit volk ongelovig was en bleef, in de
dagen van de komst van de beloofde en geprofeteerde Christus, de Messias
Israëls. Sindsdien dient het bekend te zijn “dat de zaligheid Gods
de heidenen gezonden is, en dezen zullen horen “ (Hand
28:28). De getrokken conclusie is, dat alle aan Israël beloofde zegeningen
terecht zijn gekomen bij de Kerk, die beschouwd wordt als de voortzetting van
het oudtestamentische Israël. Ook alle profetieën aangaande het Messiaanserijk -
het Koninkrijk Gods - zouden vervuld worden aan de Kerk. Het natuurlijke Israël
zou geen bijbelse of profetische toekomst meer hebben. Op deze gronden wordt de
Kerk dan ook aangeduid met de overigens onbijbelse uitdrukking “het geestelijk
Israël”. Terwijl Israël uit de dagen van het oude verbond ook dikwijls wordt
aangeduid als “de Kerk”, zoals blijkt uit het opschrift boven vele Psalmen en
profetieën. Graag spreekt men van “de Kerk der eeuwen”, zonder onderscheid te
maken tussen het Israël van het Oude Testament en de Gemeente van het Nieuwe.
Dat wat het heden betreft.
En aangezien de profetieën aangaande het
komende Koninkrijk geacht worden vervuld te worden in de lopende
Kerkgeschiedenis, verwacht men voor de toekomst niets dan de “jongste dag”, het
“laatste oordeel”. (www.bijbels-panorama.nl).
Maar God verving Israël niet door de
Gemeente! De Gemeente kwam er tussenin, als het internationale volk van
de genadebedeling, en ze zal van de aarde verdwijnen bij haar opname. Van Israël
(de olijfboom) waren enkel de takken afgebroken en de Gemeente werd in de plaats
daarvan op de edele stam geënt. Maar na het gemeentetijdperk zal God Israël
terug herstellen, echter in de verdrukkingstijd (70ste jaarweek). God
heeft Zijn volk beslist niet verstoten, integendeel, hun toekomstige aanneming
zal een nieuwe wereldlente inluiden: zie Romeinen
11.
|
|
Verificatie
|
De procedure/methode die men moet toepassen om er achter te
komen of een verklaring waar is of niet. (F.A.S.)
|
|
Verlichting
|
|
|
Vooronderstelling
|
Een theorie of stelling die men aanneemt voordat de eerste
logische stap genomen wordt. Een dergelijke aanvaarding beïnvloedt vaak de
richting waarin men verder redeneert. (F.A.S.)
|
|
Wicca
|
Een Oudengels woord, dat in modern Engels
‘witch’ is geworden; een moderne heks, ook ‘witte heks’ genoems’ (Van Dale).
“Hekserij of Wicca is een natuurreligie die zowel door vrouwen als mannen wordt
beoefend. Heksen komen samen op het platteland, op open plekken in het bos, in
de tuinen in voorsteden of op appartementen, om bij volle maan en bij het
wisselen van de seizoenen, zichzelf in harmonie te brengen met de krachten van
de Natuur. Heksen vereren wat zij de ‘Oude Goden’ noemen, de goden en godinnen
die voor de komst van het kristendom vereerd werden. Ze vereren de Godin van de
Aarde en de Drievoudige Maan en haar gezel, de Gehoornde God van het Woud. De
heksen kennen hun goden niet bij één naam. De verschillende heksentradities
geven hun goden soms andere namen. Meestal wordt de Godin Aradia of Kerridwen
genoemd en de God Kernunnos of Karnayna. Sommige tradities beschouwen de namen
van de goden als een geheim en gebruiken ze alleen tijdens de rituelen. Welke
naam de heksen ook geven aan de God en de Godin, voor hen zijn alle goden, ook
die van andere religies, verschillende uitingen van het goddelijke”
(www.webspawner.com/users/mistral).
|
|
Yoga
|
Uit India afkomstig streven om door lichamelijke en
geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te
geraken of bijvoorbeeld een betere ademhalingstechniek aan te leren (Van Dale). “Wat is yoga ? Yoga is zelfrealisatie.
Punt, andere lijn. De persoonlijke ziel moet terug één worden met de kosmische
ziel - met BRAHMAN. Dus kortweg : ik moet stijgen boven tijd en ruimte. Ik moet
terug puur geest worden. In basis ben ik geest en ik moet het terug realiseren.
Onze ziel is versluierd door materie. We moeten de sluier terug wegnemen. En
zoals Jezus zei : “Ik en de Vader, wij zijn één”. En we maken geen compromissen
meer. Daar alleen dient het leven voor. De materie moet gedropt worden. Dit is
yoga”. (http://user.online.be/yoga).
|
|
Zenboeddhisme
|
Vorm van het boeddhisme met veel
nadruk op meditatie als middel tot verlichting (Van
Dale)
|
|
Zich verwerkelijken
|
Een term die de existentialisten gebruiken en welke inhoudt
dat de mens de zinvolheid van zijn bestaan waarmaakt door een daad van de wil,
of een gevoel van angst. (F.A.S.)
|
|
Zijnde, het
|
Een term die het gebied aangeeft waarin slechts het bestaan
is (existentie, geen essentie). (F.A.S.)
|
|
Zoroastrisme
|
Een zeer oude religie van vuuraanbidders die
veel werd aangehangen in Centraal Azië, voordat de Islam aan invloed toenam.
Volgens Hislop was Zoroaster, ‘Zero-ashta’, de grote god van de Chaldeeën.
‘Zero’ betekent in het Chaldeeuws ‘het zaad’ en ‘Zero-astha’ betekent ‘het zaad
van de vrouw’. De evolutie van ‘Zero’ naar ‘Zoro’ zien we in ‘Zoro-babel’, zoals
Zerubbabel in de Griekse Septuaginta werd weergegeven - het ‘zaad van de vrouw’
werd ‘Zoroaster’. De oudste volken waren bekend met de profetie van Gen. 3:15 en
keken uit naar het beloofde ‘zaad van de vrouw’. Nimrods vrouw Semiramis zou
haar man na diens overlijden tot voorwerp van aanbidding gemaakt hebben, nml.
als ‘het zaad van de vrouw’. Rond de figuren Nimrod en Semiramis zien we de
alleroudste afgoderijen ontstaan. Wij weten ook uit de Bijbel dat Chaldea
(Babylon) de oorsprong is van alle afgoderij. De Perzische naam voor Zoroaster
is ‘Zarathustra’. Als westerlingen die naam horen dan denken ze aan ‘aldus sprak
Zarathustra’, geschreven door Nietzsche, en aan een stuk van Wagner. Zie meer in
‘The Two Babylons van A. Hislop. (M.V.)
|